Lieve mensen,
Ik ben deze club gestart om iets weer te geven en uit te bouwen wat tijdloos en universeel is. De naam zegt eigenlijk alles: 'het Weten in je hart'. Het gaat er mij om dat vroeg of laat in ieder dit Weten wakker zal worden. Een Weten dat het geluk nooit buiten onszelf gevonden zal kunnen worden. Een Weten dat diep in onszelf een goddelijke Vonk is die verder uit wil groeien, op wil bloeien van binnenuit. Een Weten wat we altijd Geweten hebben. Velen zijn het vergeten of er is een heleboel voor gekomen.
Dit tijdloze universele Weten wordt ook wel eens gnosis genoemd. Ik hoop dat wat hier op deze club gebeurt dit Weten in jou wat niets met het verstand te maken heeft maar alles met de Liefde, mag aanraken. Dat je hier her-kenning mag vinden, inspiratie, eventueel een steuntje in de rug.
Neus eens rond, en als je lid wil worden om zo een aktieve bijdrage aan groei en levendigheid van deze club te leveren, dat zou hartstikke leuk zijn. Ik hoop dat je je hier werkelijk thuis zult voelen. Voor wie dat wil: je mag me ook mailen. Je krijgt altijd antwoord.
Veel plezier lieve groetjes Kagib :)
Dan maakt ge ogen in plaats van een oog en een hand in de plaats van een hand en een voet in de plaats van een voet en een beeld in de plaats van een beeld, dan zult ge ingaan tot het Koninkrijk...
Dwz de mens schept zich een nieuw lichaam met nieuwe ogen, nieuwe handen, nieuwe voeten. Er wordt werkelijk een nieuw lichaam geboren dat zijn zetel heeft in het aardse lichaam. Het aardse lichaam wordt tot stoffelijk omhulsel van het geestelijk lichaam. Niet als theorie. Aan theorieën hebben we niets. Ze zijn ijdel en we kunnen ze alleen gebruiken om er onze kennis tegenover onze medemensen mee op te sieren. Maar het moet als een werkelijkheid beleefd worden. Het innerlijk lichaam moet gevoeld worden, de geestelijke adem, de verborgen oer-eigen innerlijkheid.
Wij moeten leren ons naar de lichamelijke heerschappij klein te maken. Te glippen door het kleine deurtje en vast te houden aan het haarfijn gevoelen in ons zelf, dat het begin van alle zekerheid is. En de moed hebben daarvoor al het andere in ons op te ruimen. Klachten, tekorten, vertwijfelingen, achterklap, verbittering en heimelijke wrok van tekort gedaan te zijn.
Wij zouden ons niet aan deze negatieve zielegestalten storen wanneer ze in of buiten ons willen opstaan. Zij zijn de verzoekers, de uitbuiters en opvreters van onze ziel, die altijd met ons bezig willen zijn, die altijd wat van ons moeten en ons nooit met rust willen laten.
'Beproeft de geesten of zij uit God zijn', roept Paulus uit.
Maar dit betekent dat we het vooral bij ons zelf zullen beproeven.
Barend van der Meer
De uitgesproken woorden:
Wanneer ge de twee een maakt en wanneer ge het binnenste maakt als het buitenste en het bovenste als het onderste en wanneer ge zult maken het manlijke en het vrouwelijke tot een enkele, zo dat het manlijk niet manlijk zal zijn en het vrouwelijk niet vrouwelijk...
Psychoanalytisch is dit natuurlijk heel eenvoudig verklaard en Freud zal hierin alleen maar de huldiging van de sexuele daad zien. Maar het is oneindig meer.
Het is het geheim van de Hermaphrodiet, de androgyne oer-mens of de anthropos van het gnosticisme. Ook in de Bhradaranyaka-Upanishad, zoals Jung vermeldt in zijn Psychologie en Alchemie, wordt daarvan gezegd: 'Hij was nl zo groot als een man en vrouw die elkander omhelsd hielden. Dit, zijn zelf ( de Atman) verdeelde hij in twee delen: daaruit ontstonden man en vrouw.'
Aldus de twee in een, de mystieke bruiloft, de verandering van water in wijn, de ene ongescheiden mens waar de twee elkander gevonden hebben. Het is het verlossend bewustzijn boven de geslachtelijke daad uit. Het mysterie waarin zich het binnenste en het buitenste voor eeuwig met elkaar verenigt. Het is de hemel waarin niet meer gehuwd zal worden omdat het ware huwelijk er zich allerlinnerlijkst in heeft voltrokken.
Barend van der Meer
De uitgesproken woorden:
Als ik de mens in mij zelf wil beleven, moet ik mij verbonden gevoelen met het aardse lichaam. Ik moet werkelijk in mij kunnen binnen gaan, dwz niet blijven hangen in mijn denken dat verbonden is met de aardse dingen. Op die wijze zal ik dus niet terugkeren tot wat de dierlijke natuur genoemd wordt om mij door haar te laten overheersen en tiranniseren. Ik zal echter niet deze natuur verwaarlozen of aan haar lot overlaten.
In ons zijn eeuwige emanaties werkzaam waaraan bloed en merg, levenssappen en aandoeningen, voorbijgaande vreugden en lijden ondergeschikt zijn, en dienstbaar zullen moeten worden. Deze ondergeschikte dienaren behoren niet verwaarloosd te zijn maar met goedheid verzorgd te worden om in het geheel hun plaats te vinden.
Want dan pas kan het geheim van de geest zich laten gelden en haar kracht en licht kan voor de dag treden. Hier is geen plechtige of verheven kunstgreep nodig. De manifestatie van het eeuwige heeft niet volgens 'kunstgrepen' plaats. 'Zo gij niet wordt gelijk de kinderkens.'
Er is maar één mogelijkheid die verandering naderbij te komen: de ontwikkeling van de wil.
De 'kinderkens' zijn het voor wie horen en zien open gaan, zodat een wondere wereld zich openbaart. Bij menig kind is onbewust de 'helderziendheid' aanwezig die wijst op de functie van geestelijke krachten (die met grote innerlijke fijngevoeligheid gepaard gaan). Naarmate het leven voortgaat wordt deze innerlijk-werkzame zone door de dienst aan de belangen der wereld geleidelijk ingekapseld, ja, maar al te gemakkelijk voor goed verdrongen en afgestompt zodat de 'grote mens' dit gebied als een belachelijk sentimentele functie gaat beschouwen. Dan wenst hij zich te beschermen en te vrijwaren tegen pijnlijke aanrakingen en kwetsuren zodat hij wegkruipt in een uiterlijke allure, een strak en soms verhard masker of de gevoelige en kinderlijke natuur verzuipt in verstrooiing en oppervlakkigheid. Daarom is het voor velen een lijdensweg, vóór deze sensitieve zone van binnen uit is doorgloeid en doorbrand van het licht van de geest en een zuiver-werkzaam instrument is geworden. Het is het enige dat gebeuren moet om het Koninkrijk te kunnen binnengaan.
Het oorspronkelijke leven is altijd met een kindje vergeleken, de zuigeling die aan de borst ligt van de ware moedermelk. Bij Lao Tse heeft het nog niet eens geglimlacht.
In de oorspronkelijkheid worden de twee tot een gemaakt. Het ene en het andere vinden elkaar tot openbaring van het eeuwige en oneindige leven. Dit is vol mysterie en niet in woorden te bevatten, hoogstens aan te duiden. Wie er deel aan krijgt heeft het hoogste beleefd, een belevenis die door geen andere overtroffen worden kan en evenmin te niet gedaan kan worden. Het is de werkelijkheid van wat 'binnen u is en buiten u.'
Barend van der Meer
De uitgesproken woorden:
Toch is het alleen maar een aanduiding en het betekent dat de inwijdeling de zeven lichten aanschouwd heeft en de zeven brieven aan de zeven gemeenten heeft verstaan. De zeven gouden kandelaren heeft gezien en de Christus heeft aanschouwd, bekleed als Hij is met de zeven kenmerken van de kosmische mens. De mens die deze weg gaat wordt als het lam dat geslacht is. In hem zijn de zeven scheppingsdagen voltrokken en hij heeft deel aan de eeuwige Zondag.
In het aanzicht van het eeuwige kind houden alle strevingen op, alle bereiken willen, alle pogingen. De eersten worden tot de laatsten en de laatsten tot de eersten. het loon is hetzelfde, voor de eerste of voor de laatste. Dat is de zin van de arbeiders, waarvan de eersten aanspraak maakten op meer loon dan de laatsten. Zij kregen namelijk elk het hunne, d.i. het ene.
Eenling te worden betekent dan zijn onsterfelijke individualiteit leren kennen, zijn ondeelbaarheid en aldus uitverkoren te zijn.
Albrecht Dürer heeft een schone ets gemaakt van de Christus die aan Johannes verschijnt op Patmos temidden van de zeven gouden kandelaren. In zijn rechterhand houdt Hij de zeven sterren. Hij vertegenwoordigt in ons de goddelijke macht die zich openbaart als de leerling de zeven treden heeft doorstegen. Deze macht wordt verzinnebeeld in het kind. Indien Dürer in plaats van de imponerende figuur in het midden van de zeven gouden kandelaren een kindje 'dat nog niet geglimlacht heeft' zou hebben weergegeven, dan had dit beantwoord aan de illustratie van het kind van zeven dagen dat de plaats kent van het Koninkrijk.
Het betreden van de ladder, die nooit een einde neemt, begint bij de eerste trap. Het ontstaan van de mens in de mens. Het zich bewust worden van een ander leven en een andere lotsbestemming dan alleen door de aards-gerichte impulsen wordt bepaald.
Barend van der Meer
De uitgesproken woorden:

lieve jij,
Het voelt dat van binnenuit weer iets wil stromen mbt deze tijd de actualiteit. Het lijkt alsof we rustig voort hobbelen met de ups en downs vh leven maar schijn bedriegt. Het is tijd van toetsing tijd van declaratie.
... Waar sta je? Wat heb je verovert, vrijgemaakt in dit leven? Van waaruit leef je? Wat is de Kern van je voortgaan door dit leven?
Alles leeft zich nu uit, dat wat zich opgebouwd heeft in dit leven. De Nieuwe de waarlijk verNieuwende Energie werkt steeds krachtiger in op alles.
Zij die hiermee kunnen resoneren hiermee harmoniseren zullen dit voelen in dat juist nu alles Stil is helder rustig, geen conflict in eenvoud kunnen zijn. Niets hoeft meer zichtbaar te worden je wordt letterlijk gedragen door de tijd. Maar die zijn er niet zoveel.
Een grote tussengroep wordt juist nu krachtiger en krachtiger aangepakt, alles op zijn kop gegooid, geconfronteerd met ziekte met conflict met spanningen met vertwijfeling met dat alles uit de handen geslagen wordt. Juist daarin een kans om vrij te maken wat Eeuwig is wat niet afgenomen kan worden wat niet af neemt wat altijd is wat Waarheid wat Liefde is wat tijdloos is wat universeel is. Alles open gebroken om Dit naar binnen te kunnen laten stromen.
Nee t gaat nu niet om uit te zien als er weer uiterlijk omstandigheden zijn dat er wat meer vluchtwegen zijn bv de lente, zo snel grijpt t ikje verlangt t ikje naar uiterlijke rust naar afleiding weer heerlijk wegdromen in de uiterlijke realiteit. Nee! De urgentie ligt in wat er nu voor je klaar ligt om dat aan te gaan om dat te doorvoelen om dat toe te laten, om een louteringsbrand aan te gaan het Liefdesvuur in je te laten werken.
De urgentie hiervoor wordt groter en groter vluchtwegen zullen minder en minder worden. Ook in t groot steeds meer alles op zijn kop, schijnbare veiligheid ontmaskert onderuit gehaald.
Blijf wakker juist nu juist nu, hou je hart open voor jezelf voor jeZelf voor alles dat is. Zoveel mogelijkheden in deze tijd besloten ga er niet slapende aan voorbij.
In mijn Hart Kagib
Laatste toegevoegde video's
Laatste toegevoegde foto's
Welkom bij Clubs!
Kijk gerust verder op deze club en doe mee.
Inloggen met Hyves
Inloggen met Facebook
Inloggen met Google
Inloggen met Windows Live
Inloggen met Twitter Wat is dit?Je kan je ook aanmelden via een van bovenstaande partner websites. Klik op het icoontje en je bent direct ingelogd op Clubs.nl
Of maak zelf een Clubs account aan:
Statistieken
Laatste Forumreacties
Het gaat heel ver de Gnostieke bewustwording. Zelfs het neutraliseren, reinigen van de zintuigen. Dus dat wat we zien, horen, proeven, tasten. Dat we hier niet meer vol mee zijn, ons niet meer gevangen kan nemen, dat we er niet meer bevangen door raken.
Want er is zoveel waar we in de ban van kunnen raken, en zo vrijblijvend lijkt. En toch kunnen we daardoor t omzettingsproces tegenhouden.
Eigenlijk betekent dit het onthecht worden van alles. Dan kun je er nog vrijblijvend van genieten, van dat wat je ziet, hoort, proeft maar je Weet/ervaart dat t allemaal heel vluchtig is. Je speelt het spel nog zo goed mogelijk mee maar je zit er niet meer aan vast, je hoeft er niks meer mee. Radicaal gezien als een zintuig uitvalt, je ziet niet meer, je hoort niks meer, je proeft niks meer, zelfs dan kan er niks van je afgenomen worden, je blijft die je Bent. Dat is dan onaantastbaar.
Het frappante is dat de energie wegvalt om je zintuigen te laden, de behoefte valt weg. In wat je hoort, in wat je ziet, in wat je proeft, het wordt allemaal leeg. Het wordt functioneel. Je moet nu eenmaal eten anders kan je lichaam niet blijven bestaan dus je eet zolang het lichaam dit nodig heeft. Je kunt best genieten van n mooi stuk natuur in wat je ziet en hoort maar je raakt er niet meer van in de ban.
De kern wordt, alles is vluchtig, alles vervliegt in de tijd. Behalve dat wat Eeuwig is. Als dit in je opgestaan is dan vindt je daarin je vervulling is het daarin vervuld.
Maar jouw ikje kan het niet doen, je kunt het niet doen met het ikje. Het enige wat het ikje kan doen is zich openstellen voor de Ziel, voor het Licht. Dat de innerlijke duisternis, wat maar duister is in het Licht komt.
Ik krijg vaak de reactie ja Karel, wat er bij jou gebeurd is, jouw plopervaringen dat werkt bij mij niet hoor. Ik heb de dingen, hoe t zit al zoveel keer gezien het verdwijnt niet. Kan slechts zeggen, dan heeft t Licht nog niet echt op je in kunnen werken, heb je het nog niet totaal toegelaten, heb je voorbehouden, zet je er dingen tussenin. Nee dit wil ik behouden, dat laat ik niet los. Dus dan kan het ook niet totaal oplossen, verdwijnen.
Dit is geen oordeel, het is wat t is, en de realiteit voor de meeste mensen. Maar uiteindelijk is t voor iedereen mogelijk om totaal alles weg te laten branden door t Licht, tot in de uiterste concequentie. Wat er maar tussen het Licht in zit. Er zullen best allerlei stemmen spreken uit t verleden in dit proces, het ego dat zich verzet. Maar ook die kan het Licht ontmaskeren, ook die kun je doorzien, Zien voor wat het is, voor wat er gebeurd.
Het ego wil natuurlijk niet sterven, zal allerlei gedaantes kiezen, zich vermommen dat t nu wel weer goed is. Maar uiteindelijk, vroeg of laat zal het ego opgaan in het Licht, is er geen verweer meer.
Wanneer dit is, is totaal open.
We zijn allemaal onderweg, en ieder zit hierin in een bepaald stadium. Allemaal helemaal goed.
Kagib
En de uitgesproken woorden:

lieve jij,
T is nu kerstavond.
Symbolisch is het Licht er nog niet.
Alles duister.
De donkerste nacht vh jaar.
Maar het Licht wordt verwacht.
Het Licht ligt te wachten.
Binnenin.
Dat het mag stralen.
Mag uitstralen.
Mag verwarmen.
Onszelf.
Alles en iedereen om ons heen.
Als we ons ervoor openen.
Dat het geboren mag worden in ons.
Als het nog niet geboren is.
Maar nu is t nog donker.
Nu is t nog duister.
Nu alles nog duister is.
In de duisternis het wachten op het Licht.
Open en onbevangen.
In overgave.
Het innerlijke Kind omarmen toelaten.
Zoals dit Kind op deze afbeelding je aankijkt.
Op n bepaalde manier verdrietig, heel indringend.
Het wil geboren worden in ons.
Het wil ruimte krijgen in ons.
Het wil zich openbaren door ons heen.
Opstaan in ons.
Groeien in ons.
Uiteindelijk daarin afhankelijk van ons.
Het Kind wacht.
Totdat we de deur openen van ons hart.
Zodat het binnen mag komen.
Nu is t nog duister maar het Licht is er dat op ons wacht in ons hart.
lieve warme groet Kagib 