Zonder Liefde is er geen Weten.

Lieve mensen,

Ik ben deze club gestart om iets weer te geven en uit te bouwen wat tijdloos en universeel is. De naam zegt eigenlijk alles: 'het Weten in je hart'. Het gaat er mij om dat vroeg of laat in ieder dit Weten wakker zal worden. Een Weten dat het geluk nooit buiten onszelf gevonden zal kunnen worden. Een Weten dat diep in onszelf een goddelijke Vonk is die verder uit wil groeien, op wil bloeien van binnenuit. Een Weten wat we altijd Geweten hebben. Velen zijn het vergeten of er is een heleboel voor gekomen.
Dit tijdloze universele Weten wordt ook wel eens gnosis genoemd. Ik hoop dat wat hier op deze club gebeurt dit Weten in jou wat niets met het verstand te maken heeft maar alles met de Liefde, mag aanraken. Dat je hier her-kenning mag vinden, inspiratie, eventueel een steuntje in de rug.
Neus eens rond, en als je lid wil worden om zo een aktieve bijdrage aan groei en levendigheid van deze club te leveren, dat zou hartstikke leuk zijn. Ik hoop dat je je hier werkelijk thuis zult voelen. Voor wie dat wil: je mag me ook mailen. Je krijgt altijd antwoord.

reborn@planet.nl

Veel plezier lieve groetjes Kagib :)

                  

  • 25-12-2010 Lichtgeboorte


     

    25-12-2010 LICHTGEBOORTE

    lieve jij

     

    En toen was het Licht geboren.
    Zoooo kwetsbaar.
    Niet het Licht maar wij in het ontvangen in het ons openen voor dit Licht.
    Voor de inwerking voor t zo anders voelen en beleven.
    Alles zo anders.
    Door het Licht heen de wereld in kijken.
    Alles zien in dit Licht.
    Alles komt in n ander licht te staan,
    krijgt n andere belichting.
    Een feestelijk gevoel in dit Licht.
    Lichte blijheid.
    Een voelen in je hart ja dit is Het.
    Dit is het Licht. :)))

    Nu mag je het koesteren.
    Nu mag je jezelf koesteren in dit Licht.
    Je laten doorstralen door dit Licht.
    Je laten verwarmen door dit Licht.
    Je meer en meer laten vervullen in het je meer en meer openen voor dit Licht.

    Ja het Licht is geboren.
    De Liefde is geboren.
    Je Weet het.
    Je voelt het.
    Maar de wereld om je heen weet t niet.
    En daarin een voelen jezelf zo kwetsbaar.
    Zo anders zijn in dit beleven.
    Dat alles anders geworden is.

    Maar het Licht is er voor jou.
    Het Licht is voor jou gekomen.
    Het Licht is nu in jou gekomen.
    Het Licht kan nu bij jou naar binnen stromen.

    Blijf in het Licht.
    Verbinding houden met t Licht.
    In jezelf.
    In je hart.
    Zo dat t je Kracht mag geven.
    Zodat het je het ware Licht mag geven op je weg.
    Licht op het Pad dat je gaat, elke stap die je maakt.
    Zodat het in je mag groeien je meer en meer mag dragen
    jezelf hierdoor gedragen voelen.

    Het Licht is geboren.
    Het Licht is door jou heen op aarde gekomen.
    Nog heel pril deze geboorte.
    Zachte lieve ogen die als nieuw de wereld in kijken.
    Met deze ogen zal waarlijk alles als Nieuw worden.
    Dan is het waarlijk feest.
    Overal waar deze geboorte plaats heeft mogen vinden.
    In de mens.
    Dan is het waarlijk een feest van  het Licht dat meer en meer alles en iedereen in het Licht mag zetten, voor wie het kan ontvangen.

    lieve Licht groetjes Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/t-5bq5f5jDHq

  • 4-5-2008 Gustav afsluiting


     

    4-5-2008 GUSTAV AFSLUITING

    Na de lezing lekker even naar buiten geweest, stuk gewandeld lekker op bankje gezeten, gedeeld, en gewoon lekker genoten van de stilte van alles, kabbelend watertje.
    Toen ging de gong weer was t etenstijd. Ojee we moesten wel van ver komen, leek eerst ook dat we niet langs elkaar konden zitten maar toen was er ineens een hele tafel vrij. Dat wordt altijd wel goed verzorgd t eten algemeen de vormgeving, organisatie van alles. Nog wat gedeeld met mede-tafelgenoten dat Gustave Meyrink toch wel bijzonder mens was, in die tijd, alles wat hij onderzocht had.
    Toetje was helaas afgelast, buiten kregen we koffie. Lekker in t zonnetje gaan zitten. Toen kwam n oude bekende erbij zitten. Ben periode heel intensief met haar omgegaan. Zij had ook beetje ander beeld van de School laten zien, wat minder formeel. Ben ook vaker bij haar op bezoek geweest, blijven logeren.
    Maar uiteindelijk dan toch, dat ik dan niet meer in de School zit, al langere tijd een bepaalde afstand. Energie die er toch vaker is, dat je dan niet meer op t Pad zit of zo. Gedeeld over waar ik mee bezig was, maar t kwam niet echt aan, kwam niet binnen leek het. Jammer.
    Bij de afsluiting van de dag sprak ik haar hier op aan en toen werd t allemaal wel wat ruimer opener, met zijn drietjes uitgebreid over van alles gedeeld. Zo was er toch nog n fijn afscheid. :) Maar toch die energie is er wel snel dat de School voor alles staat,de School het is en ja ieder mag zijn weg gaan maar komt eropneer dat je dan toch uiteindelijk bij de School moet uitkomen. Dat er dan toch n groepsenergie is waarin de echte innerlijke zelf-autoriteit verdwijnt. Daar hadden we t ook nog uitgebreider over dat je toch uiteindelijk in jezelf Weet wat is. Dat was toch ook waar Gustav het steeds over had. Dat Andere ruimte geven in je op laten groeien, de Christus.
    Alles wat ik in eerste instantie tegen haar zei werd daarna in een soort pps-presentatie ruimschoots bevestigd. Heel mooi trouwens een combi van teksten uit de boeken van Gustav en foto's van hem en plaatjes.
    Was ook wel n grote uitdaging binnen de School, trouw blijven aan die innerlijke autoriteit wat iemand om me heen ook zei.

    Hierna de boekhandel in, en daar hadden ze wel goeie deal. Als je boek van Gustav zou kopen kreeg je een die dag uitgekomen boek(je) van hem, autobiografisch, er gratis bij. Zo was t wel heel voordelig hihihi. Heb ook nog n nieuwe versie van de Tao te King gekocht.

    Als afsluiting nog n lezing van een van de kopstukken van de School. Best interessant, nog wat concreter de weg die Gustav Meyrink gegaan is. Echt n voorbeeld van alles proeven en weer achterlaten. Hij allerlei technieken, methodes gedaan, groeperingen gevolgd, allerlei occulte groepen etc. en uiteindelijk gezegd/gevoelt dat is het niet. Uiteindelijk tot de conclusie gekomen je kunt t niet doen. Je kunt alleen maar ruimte scheppen voor het Andere door zelf te verdwijnen. Zoals Johannes zegt, ik moet minder worden zodat de Christus in mij kan opstaan.
    Wonderlijk zit dit in al zijn boeken steeds verwerkt, maar in zijn echte leven komt hij pas vlak voor zijn dood tot die conclusie. Maar in de boeken heeft hij ook vaker gezegd dat hij ze eigenlijk niet echt zelf schreef. Dat zijn diepste Kern ze schreef, maar in de loop der jaren heeft hij die nog veel meer vrij moeten maken in zijn dagelijkse leven.

    En toen was t helaas al veeeels te snel weer voorbij. Is ook altijd zo flauw he, als t fijn is, stromend, dan vliegt de tijd. Heb je t idee dat je net uit t busje gestapt bent, stap je er alweer in. We kwamen deze keer langs de pijprokende  fakir te zitten. Ik vroeg m wat dingen, en hij bleek Gustav eigenlijk helemaal niet te kennen, hij was op de titel afgekomen, de engel van het westelijk venster had hij ergens gezien, titel van boek van Gustav. Dat had m wel geintigreerd en hij ook zeker geen spijt dat ie gekomen was.

    T was nog vroeg dus we zijn nog naar Amsterdam geweest, nog paar fijne uurtjes gehad die ook veeeels te snel voorbij waren. Wel gezellig op bankje aan de gracht al die verschillende jachten, boten, pleziervaartuigen die langskwamen, iedereen genietend van het heerlijke weer. We waren ook nog ooggetuige van n wonderlijke bruidsreportage. Hele mooie bruid en bruidegom, maar misschien wel te mooi, want hoe ze af en toe moesten staan was toch wel heel erg weinig romantisch en geforceerd. Bij mij kwam naar boven dat t misschien toch voor n blad was, dat t fotomodellen waren. Och ja alles kan in Amsterdam hihihi

    Zo dat was t wel beetje over deze dag. :)

    Wat verder nog te melden. Nou er zit genoeg aktie aan te komen.
    Volgende week heb ik afspraak dat ik eventueel intern in een winkeltje ga werken, keramiekwinkeltje in een inrichting. Kijken of dat bij me past. Verder komt er nog n gesprek over iemand waar ik misschien een maatje van wordt, vrouw die hem begeleid. En als t doorgaat dan begint over twee weken de cursus van stervensbegeleiding. Nog niet zeker want er hebben zich te weinig mensen aangemeld.

    lieve groetjes Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/t-XF99WmrBai

  • 4-5-2008 Gustav 1


     

    4-5-2008 GUSTAV 1

    Eindelijk wassie dan aangebroken een dag waar ik zo lang naar uitgekeken had. Het symposium over Gustav Meyrink.
    Nog n half jaar later dan eerst aangekondigd was.
    Het weer wilde wel meewerken, een stralend zonnige dag. Ook nog niet te warm dus t was ook niet puffen binnen.
    Ideaal dus.

    En toch kwa inhoud, ja de boeken van Gustav zijn zo indringend kunnen zo diep raken, je komt in zo'n totaal andere wereld terecht. Die sfeer valt dan toch weer moeilijk terug te halen, en lezingen en presentaties. Het is allemaal wel her-kenbaar, maar niet nieuw prikkelend. Een kernstuk wat wel steeds terugkwam was de betekenis van de wil. Was daar laatste tijd toch al intensiever meebezig hoe hier nu mee om te gaan. Is al thema voor me van vele jaren kwil eigenlijk nie zoveel meer hihihi Gewoon meestromen met het Eeuwige moment in het Eeuwige moment. Maar uiteindelijk krijgt dit toch een heel diepe belangrijke betekenis, en dat Weet ik ook. Uiteindelijk wordt t jouw wil is wet, omdat die een geworden is met de Wil.

    Voor de rest was t een heerlijke dag hoor. Hihihi toen we stonden te wachten op t busje stond er wel n heel uitzonderlijke figuur. Hij had een soort tulband op zijn hoofd, hele hoge zwarte leren laarzen een witte pofbroek. En hij had ook nog n pijp die hij rustig stond te roken. Maar toen ie t busje wilde instappen werd toch verzocht om m uit te maken hihihi want nee daar houden ze bij de Rozenkruisers niet van roken. Stonden wel heel veel mensen te wachten maar we konden toch mee met de eerste lichting.
    Bij aankomst heerlijk koppie koffie in t zonnetje. En ja hihihi ik hou van meer warme kleuren maar daar was ik toch een van de heel weinige in hihihi. Heb ook mooi cool turkoise zomerjasje op de kop kunnen tikken in tweedehandswinkel waar mijn moeder ook werkt. Eigenlijk voor vrouwen, knopen zitten aan de verkeerde kant. :p Is ook zo flauw bij mannen is er zo weinig sprake van die warmere kleuren en daar hou ik juist zo van. De witte broek was al snel niet meer wit, ojee koffie erover, op beetje precaire plek. :p Maar wel lekker op n bankje in t zonnetje gezeten, genoten van het concert van vele vogeltjes en ook nog t geroezemoes van de vele mensen. Nou zo druk was t deze keer ook niet hoor, veel leerlingen die ik wel herkende maar ook daar is lang niet iedereen fan van Gustav Meyrink.
    Toen ging de bel, soort klok en was t tijd voor de eerste lezing.

    Daar was ik ook wel benieuwd naar want die werd gehouden door een man die de biografie van Gustav Meyrink geschreven heeft wel heel indrukwekkend. Zijn verschijning was toch verrassend, wonderlijk hoe je jezelf een beeld schept van iemand. Hij was heel tenger, dun, wel n mooie artestieke rooisige bril. Maar voor de rest had ik m ook veel jovialer verwacht, vuriger. T was uiteindelijk een heel ingetogen lezing over iemand die juist ook een heel erg vurig leven geleid heeft. Ook niet echt veel nieuws van wat ik niet al wist. Is ook wel jammer dat t ook altijd echt lezingen zijn, niemand laat zijn inspiratie echt stromen, blijft het allemaal wat formeler. Tussendoor nog n muziekje ook traditie en aan t eind. En toen was t eerste algemene deel afgerond.

    Ze hadden deze keer dus een andere indeling, veel meer keuzemogelijkheden. Wij kozen als eerste voor nog n lezing. Die was wel weer wat prikkelender maar wel erg snel afgelopen.
    Hihihi nog wel grappig onder de lezing begonnen ineens twee leerlingen verwoed de luxaflex weg te halen om t raam open te zetten, verschillende ramen, best wel storend eigenlijk, aandacht afleidend. En toen werd t uiteindelijk weer te koud werden ze weer dicht gedaan door iemand anders. Och ja.... ;)

    Volgende keer verder

    lieve groetjes Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/t-YfadCFBCec

  • 26-6-2007 regenboog


    26-6-2007 REGENBOOG

    Dat was een langere tijd stilte.
    Er viel niet zoveel te melden, alles ligt beetje stil, geen nieuwe ontwikkelingen. Geen reactie trajectburo, geen ontwikkelingen mbt Sander, nieuwe mogelijkheden. Heb nu zeker mooie plek op zijn site, dus kan zich zeker iets opbouwen.

    En toch er hangt iets in de lucht, kwam bij mij net naar boven, we gaan naar de finale. Finale van wat? Grote rampen? Het zou best wel s zo kunnen zijn, wat ik heel mijn leven, in ieder geval sinds ik t bewustzijnspad opgegaan ben nu echt zich zal gaan openbaren. Dan zal ik pas werkelijk mijn functie kunnen vervullen.
    Wat dat betreft, de titel, ben afgelopen weekend op soort spiritueel weekend geweest, uitgenodigd door Sander. Was van zaterdag tot maandag, maar omdat t heel vroeg begon ging ik vrijdagavond al naar Sander. Kon bij hem blijven slapen, hij woont dicht bij de plek waar dat weekend zou plaatsvinden
    En op weg daar naartoe, wauw wat n mooie regenboog, de hele boog zichtbaar en vooral aan t begin hartstikke helder. Niet vaak dat ik dit heb mogen aanschouwen. Het leek wel alsof de boog meeging met de trein, hij verdween ook maar niet.
    Tuurlijk heel mooi symbool. Wat er ook staat te gebeuren, hoe donker alles ook eruit gaat zien, het Licht is aanwezig, het wordt gedragen door het Goddelijke, door de Bron, door die Kracht die alles in gang gezet heeft.
    En ja t weekend was ook een afwisseling van regen en zonneschijn.
    Zal over t weekend nog s wat concreter delen. :)

     

    Vrijdagavond dus op weg, en die mooie regenboog, ontvangst door Sander. Aangekomen bij hem nog lekker wat delen, en ja dan toch echt naar bed, want al vroeg weer op.
    Nouja bed, ik mocht op de bank slapen. :p Maar wel hele grote comfortabele bank dus geen enkel probleem. :)
    Alles beetje vreemd, gekke geluidjes tussendoor dus niet echt veel geslapen, en al heeeel vroeg weer op.

    De dag daarop dus n hele lange dag, kwart voor 7 op.
    Hmmm t weer viel nog mee, aangekondigd dat t heel veel zou regenen. Maar t zonnetje scheen, da was toch n hoopgevend begin.
    Er was aangekondigd dat we in tentjes zouden gaan slapen, en wist ook totaal niet hoe t daar eruit zou zien. Was er mogelijkheid voor binnenactiviteiten als t zou regenen?
    Nou bij aankomst viel dat allemaal heel erg mee. Grote boerderij met soortement van schuren die nu heel andere functie gekregen hadden. ;) Mooi ingericht beetje tempelachtig. Bleek dus soortement van Sai Baba groep te zijn die dit inititatief ondernomen had, al had Sander zeker ook n vinger in de pap.
    In de grote ruimte heel groot schilderij van Sai Baba aan de ene kant en aan de andere kant van iemand die zijn opvolger schijnt te zijn.
    Het feest kon beginnen. :p
    Weekend had wel heel mooi thema, 'gewoon Zijn' en dat werd ook benadrukt, niks is verplicht, niet verplicht om aan activiteiten deel te nemen.

    Het begon dus in die tempel met soort van Indiase ceremonie. Ik weet nie wat t voorstelde. Soort reinigingsritueel. Soort object met n gootje en daar werd keer op keer water in gegooid en daarna weer iets anders. Dit werd dan weer opgevangen ondertussen allerlei gebeden en mantras die gezongen werden. Ja ik was echt terug in India. :p De rest van t weekend dus ook, heel veel mantras zingen en ceremonies. Aanbidding van de goden en tuurlijk Sai Baba. Was best druk, veel mensen, en ook zeker hele lieve mensen. Maar wel beetje andere afstemming, toch vooral devotees, aanbidders van hun guru.
    O, er werd dus steeds water over dit object gegooid, leek op n eikel, en daar had t ook n beetje mee te maken. :p Dat stroomde dus in die gootjes en van daaruit werd t weer opgevangen.
    Aan t eind werd die 'eikel' nog ingesmeerd met soortement van heilige kruiden. Nog afsluitend zingen en de eerste ceremonie was voorbij.
    Daarna ontbijt, wat kletsen, en door naar t volgend evenement.
    Dat werd oa geleid door Sander, yoga voor alle leeftijden. Wel leuk, ene kant wat wijze woorden, andere kant leuke oefeningen, beetje lichaamsbewustzijn krijgen. Was vooral op de kinderen gericht maar juist daardoor ook belangrijk voor de volwassenen om beetje t kind in hun vrij te maken.
    Een klein jongetje viel al meteen op aan t begin, lag hele tijd te rollebollen, keek nergens naar wat eigenlijk gevraagd werd, deed gewoon zijn eigen zin. Klein negerjongetje, echt een belhameltje. De rest vh weekend kwam ie steeds terug in beeld, soort rode draad. Gewoon Zijn, en dat deed ie. ;) Crosste steeds rond op stepje, liet alles om zichzelf draaien, erg grappig. :)

    Volgende keer verder.

    lieve groetjes Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/t-pwivB7KzMn

  • 27-7-2006 sfeerverslag


     

    27-7-2006 SFEERVERSLAG

    Heb toch ook wel genoten van de tijd bij mezelf. Voel me erg thuis bij mezelf. :p
    Ben dus ook dagje naar zee geweest, was de dinsdag. Wat later op de dag, want t was zo warm.
    Nu naar ander strand, dus andere fietsroute, wel stukkie verder. Rustig peddelen en tussendoor effe in de schaduw zitten op n bankje. Ook wat gelezen daar, genoten van de stilte, gewoon Zijn. Alles in me opnemend, de blaadjes, het beestje dat over mijn been kroop, alles.
    En toen weer verder.
    Aan zee nog best warm. Wel andere sfeer, dit is echt t gezinnenstrand, en hier mogen de hondjes vrij rondlopen. :p
    Eerst wat eten, krentebollen en lekkere appelkoek. Toen wat gelezen. Had niet zo'n diepe uitwerking als vorige keer, de thematiek, toen raakte ik echt heel diep in mezelf, en wordt ook sterk zichtbaar de betekenis van mijn leven. Dat dat innerlijke ontvouwingsproces zo belangrijk is dat t verder door kan gaan, ruimte daarvoor heeft.

    Toen dus de zee in. Nou echt niet zo koud meer.

    Het heerlijkste vind ik dan om op mijn rug te dobberen. Dan wordt alle geluid gedempt, heerlijk stil alles. En dan naar boven kijken. Mooiste is dan als er vogels voorbij komen, meeuwen stralend wit in de blauwe lucht, of als er wolken zijn, die rustig volgen hoe ze voorbij drijven, en wat ze tonen. Deze keer alleen blauwe lucht maar toch erg genoten.
    Ook bij t de zee ingaan, nog wel grappig de baan van zonlicht in t water, als een zilveren en later gouden pad om te betreden. Maar als je dat pad dan volgt dan verdwijnt steeds dat zilver dat goudspel maar voor je blijft het gouden pad lokken, je aantrekken. Volg mij, volg mij, ik ga altijd door. Recht door zee. ;) Wel erg mooi dat allemaal op je in te laten werken. :)

    Daarna opdrogen op t strand. Helaas niet zo'n rustig plekje dan wat ik de vorige keer gevonden had. Ze waren toch wel heel luidruchtig, veel schreeuwen, niet alleen kinderen, ;) Heb nog gelezen, maar meer en meer groeide het verlangen om de stilte weer op te zoeken. Dan maar deze keer geen zon in de zee zien zakken. :p

    Ja, dat was n goede keuze.

    Ben na stukje fietsen op beschut plekje op n bankje gaan zitten, en toen daalde de stilte op me neer. Heb daar nog iets over geschreven op mijn club. Zet ik dat hier neer:

     

    Is t niet zo dat we meteen de dualiteit instappen als we van dat wat we zien gewoon dat wat om ons heen is alleen maar dat zien dat wat we geleerd hebben. Dat is geen blad, dat is een eikeblad. Het verschil tussen zien en dat wat we denken te zien.

    Het wordt ons afgeleerd om gewoon te zien, we moeten t op n bepaalde manier zien, en alles heeft etiketjes, bepalingen, naampjes, alles duidelijk ingedeeld en geordend. Een geordende wereld.

    Zo is de stroom verloren, de stroom van leven, alles gefragmenteerd geraakt en gekristalliseerd.

    Vandaag ook, op de terugweg, in de stilte op een bankje. En dan kom ik in n diepere laag en dan krijgt alles, maar dan ook alles zo'n diepe betekenis en beleven. Geen onderscheid tussen al die vormpjes, alles zinderend van leven, de bewegingen of dat niet beweegt, alles schoonheid, de wind die door de bladeren ritselt, die je niet ziet maar slecht weet dat ie er is door dat geritsel of omdat ie jou aanraakt met zijn zachte adem. Geluiden, vormpjes, alles, alles schoonheid zonder onderscheid. Alles fascinerend, verwondering, genieten, Zijn. In de heldere Stroom van Zijn zijn. En dan kan zich zoveel openbaren, zichtbaar maken, zoveel dat je dan aan kan raken. Dan kun je daar Eeuwig verblijven, zittend op dat bankje.

    Raakt dit niet verloren, dit beleven, dit Zien, omdat we alles ingedeeld hebben, versnipperd in al die naampjes en vormpjes.

    Wat zouden we nog meer nodig hebben als we werkelijk zouden Zien, een overstromen van Leven, uitgietend over ieder die maar kan ontvangen. De Liefde tot werkelijkheid gemaakt in alles.

     

    Tot zover.

     

    Ja, gewoon meestromen met Zijn.
    Het was niet afhankelijk van dat plekje. Dat plekje had niet een speciale schoonheid. Maar was gewoon in diepere laag terecht gekomen waardoor alles schoonheid werd. Nam dit ook mee toen ik op mijn fietsje stapte en zinderde nog lang na.
    Met die hitte is t toch moeilijker dit te beleven, verdoofd toch stukje. T is uiteindelijk een heel heel helder zijn waardoor alles fascinerend wordt van betekenis, alles vol leven, en daardoor een intens genieten. :)


    Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/t-OdqgA4KoZb

Nieuwste Leden

  • AnGeLWinGs
  • CMorkreba
  • hheer
  • kimmieLuckyMe
  • constantsmitsvanwaesberghe
  • freespirit

Laatste toegevoegde video's

moment..

Laatste toegevoegde foto's

moment..

Het grootste geheim om onze activiteiten onder de beste voorwaarden te kunnen volhouden, is te leren altijd met Liefde te werken. want het is de Liefde die kracht geeft, die bezielt, die doet herleven.
Wanneer je die Liefde niet bzit en werken enkel als broodwinning ziet, kun je geen goede resultaten krijgen. Je verdient dan wel geld, maar je verliest je vreugde, je enthousiasme, je raakt geïrriteerd en je gezondheid wordt geschaad.
Wanneer u urenlang met Liefde werkt, zult u geen vermoeidheid voelen; maar werk slechts een paar minuten zonder Liefde, in woede of opstandigheid, dan zal alles in uw binnenste blokkeren en u zult zich krachteloos voelen.

U moet de werkzaamheid en de kracht van de Liefde begrijpen. Doe alles wat u doet met Liefde, of doe het niet!
Want alles wat u zonder Liefde doet, vermoeit u, vergiftigt u zelfs en wees er vervolgens niet verbaasd over, dat u zich uitgeput en ziek voelt.
Hoeveel mensen vragen zich niet af, hoe ze onvermoeibaar kunnen worden! het geheim is wat je doet met Liefde te doen, want de Liefde wekt alle energieën op.

Omraan Mikhaël Aïvanhov

Je kunt niet luisteren. En hoe meer kennis je bezit, hoe moeilijker het luisteren wordt. Luisteren betekent onschuldige aandacht: je luistert alleen maar. Het is niet nodig het eens of oneens te zijn.
Wat doe je wanneer een papegaai in een boom begint te krijsen? Geef je commentaar? Ja, dan zeg je ook: 'Storend.' Je kunt zelfs niet naar een papegaai luisteren. Wanneer de wind door de bomen waait, met dat ritselende geluid, luister je er dan naar?... Soms, misschien; het raakt je onbewust. Maar ook dan geef je commentaar: 'Ja, prachtig!'

Let maar op: telkens wanneer je commentaar geeft, val je in slaap. De mind is erbij gekomen en met de mind komen het verleden en de toekomst binnen. De verticale lijn is weg en je wordt horizontaal. Je mist de eeuwigheid.
Luister alleen maar. Het is niet nodig ja of nee te zeggen. Het is niet nodig al dan niet overtuigd te worden. Luister maar gewoon en de waarheid komt tevoorschijn, of de onwaarheid! Als iemand onzin uitkraamt en je luistert alleen maar, dan komt de onzin tevoorschijn, zonder enig commentaar van de mind. Als iemand de waarheid spreekt, dan weet je het. Waarheid of onwaarheid is geen kwestie van een goedkeuring of een afkeuring door je mind, het is een gevoel. Wanneer je verstandhouding totaal is, dan voel je het, en je voelt eenvoudigweg dat het waar is of onwaar en dat is alles! Geen zorgen erover, geen gedachten erover! Wat kan denken eraan doen?


Osho

De palmbomen overheersten de wijde, groene aarde; ze hadden alle vormen en afmetingen, ze waren onafhankelijk en onbezorgd, geteisterd door de wind en verbrand door de zon. De rijstvelden rijpten goudgeel en er waren vrij grote, witte vogels in; ze vlogen nu, met hun lange poten naar achteren gestrekt, de zonsondergang tegemoet, terwijl hun vleugels traag in de lucht bewogen.
Ossenkarren die brandhout naar de stad brachten, trokken in een lange rij krakend voorbij; de voermannen liepen en de last was zwaar.
Het was niet de aanblik van die alledaagse dingen die de avond zo verrukkelijk maakte; samen maakten ze deel uit van de wegstervende avond: de lawaaiige bussen, de stille fietsers, het kwaken van de kikkers en de geuren van de avond. Er was een diepe, zich verwijdende intensiteit, een naderende klaarte van het andere met zijn ondoordringbare kracht en zuiverheid.

Wat mooi was werd nu tot stralende luister; alles werd ervan doordrongen; er was extase en vrolijkheid, niet alleen diep van binnen, maar ook tussen de palmen en de rijstvelden.
Liefde is niet iets gewoons, maar ze was aawezig in de hut met de olielamp; ze was in de oude vrouw die iets zwaars op haar hoofd droeg; in de naakte jongen die aan een touw een stuk hout rondzwaaide, dat veel vonken deed rondspatten; het was zijn vuurwerk. Ze was overal, zo gewoon dat je haar onder een dood blad of in de jasmijn naast het oude verzakkende huis kon vinden.

Maar iedereen was bezig, in beslag genomen en afwezig. Ze was er en ze vervulde je hart, je geest en de hemel; ze bleef en ze zou jou nooit verlaten. Alleen moest je wel aan alles ontsterven, zonder wortels zijn, zonder een traan. Dan zou ze tot je komen, als je geluk had en voorgoed zou ophouden haar smekend, hoopvol en in tranen achterna te lopen, er onbewogen tegenover zou staan, zonder leed en met achterlating van het denken. Dan, op die stoffige duistere weg, of waar dan ook, zou ze er zijn.


Krishnamurti

boekpresentatie tijd voor de Sleutel 6-6-2015

Presentatie van mijn boek waarin ik verder toelichting geef op de inhoud van dat boek.

vragenvuur tijd voor de Sleutel deel 1

Eerste deel van vragen/opmerkingen naar aanleiding van mijn presentatie.

vragenvuur tijd voor de Sleutel afsluiting

Afsluitende deel van vragen en opmerkingen over het boek.

diareportage over presentatie tijd voor de Sleutel

Momentopnames van mezelf tijdens de boekpresentatie met muziekje eronder.

De weken gingen voorbij en er was een heerlijk gevoel van opluchting over mij gekomen, een opluchting die waarschijnlijk voortkwam uit gewenning. Ik leed niet meer onder de aanwezigheid van de drie anderen. De wegeninspecteur had ons trouwens verlaten; op een middag was hij plotseling, na één enkel verhoor, vrijgelaten. Daarna was de meubelhandelaar uit Toulon aan de beurt gekomen. Maar in zijn geval hadden we niet gehoord waar hij heen ging. Anderen hadden hun plaatsen ingenomen: een oude boer uit Auvergne, een moeizaam sprekende man die een geur van vers gras met zich meebracht en in deze gevangenis als een vis op het droge was. Een eigenaar van een klein restaurant uit Bourgondië. Een jonge officier in actieve dienst.

Die officier was eindelijk een man: levendig, vrolijk, openhartig en enthousiast. Hij verzoende mij weer met het menselijke ras. Wel was ik al erg veranderd voordat hij kwam. Ik was niet langer de verwende, vroegrijpe jongen die ik geweest was. Ik verwachtte niet meer dat alle mensen waren zoals ik. Ik had voor mijn hoop een toevluchtsoord geschapen, opdat de adem van de mensen haar niet zou verstikken. Illusies zijn altijd sterker dan men denkt.
Op de avond van de 15de januari had ik mijn vriend de officier in een vlaag van geestdrift uitgelegd dat en waarom het onvermijdelijk was dat de Duitsers mij zouden vrijlaten. En terwijl hij anders zo voorzichtig en zelfs wantrouwend was, leek hij nu overtuigd. Sinds de nacht die aan mijn arrestatie was voorafgegaan had ik niet zo'n koorts gevoeld in mijn hoofd en hart.
De volgende morgen heel vroeg werd de deur geopend door een ss-luitenant. Hij keek op een lijst. Hij had haast. Hij noemde mijn naam. Ik had 10 minuten tijd om mij klaar te maken.


Jacques Lusseyran

Voor wie het verhaal gevolgd heeft. Hij zat dus in de gevangenis met drie medegevangenen met wie hij totaal geen contact kon maken, geen warme menselijkheid was te bespeuren of wakker te maken. Ja, dan voel je je eenzaam. Maar, een nieuwe fase komt eraan.

lieve warme groet Kagib

Welkom bij Clubs!

Kijk gerust verder op deze club en doe mee.

Wat is dit?


Of maak zelf een Clubs account aan: