Zonder Liefde is er geen Weten.

Lieve mensen,

Ik ben deze club gestart om iets weer te geven en uit te bouwen wat tijdloos en universeel is. De naam zegt eigenlijk alles: 'het Weten in je hart'. Het gaat er mij om dat vroeg of laat in ieder dit Weten wakker zal worden. Een Weten dat het geluk nooit buiten onszelf gevonden zal kunnen worden. Een Weten dat diep in onszelf een goddelijke Vonk is die verder uit wil groeien, op wil bloeien van binnenuit. Een Weten wat we altijd Geweten hebben. Velen zijn het vergeten of er is een heleboel voor gekomen.
Dit tijdloze universele Weten wordt ook wel eens gnosis genoemd. Ik hoop dat wat hier op deze club gebeurt dit Weten in jou wat niets met het verstand te maken heeft maar alles met de Liefde, mag aanraken. Dat je hier her-kenning mag vinden, inspiratie, eventueel een steuntje in de rug.
Neus eens rond, en als je lid wil worden om zo een aktieve bijdrage aan groei en levendigheid van deze club te leveren, dat zou hartstikke leuk zijn. Ik hoop dat je je hier werkelijk thuis zult voelen. Voor wie dat wil: je mag me ook mailen. Je krijgt altijd antwoord.

reborn@planet.nl

Veel plezier lieve groetjes Kagib :)

                  

  • 9-6-2003 een wandeling afsluiting


    9-6-2003 een wandeling afsluiting
    En zo beweeg ik mezelf verder voort.
    Zolang wij willen bewegen zijn we uit de Stroom.
    Als we ons hebben overgegeven aan die diepere innerlijke Beweging kunnen we terugkeren in de ware harmonie.
    Dan kunnen we bewogen worden door een innerlijke Kracht die alles Weet en alles kan.
    En alles zal weer natuurlijk zijn, in Verbinding zijn, als wij niet meer willen,
    onze eigenwilligheid verdwenen is.
    Was dit niet de val?
    We wilden iets anders, iets beters?
    En zo verbraken we de harmonie en het paradijs was voorbij.
    Maar in hernieuwde Verbinding zal het paradijs kunnen terugkeren en de ontvouwing verder kunnen gaan.

    Ik heb het water achter gelaten en loop nu door het park.
    Vlakken van schaduw en licht, groen gras met daarin de mooiste grillige sprookjesachtige bomen.
    Ik vraag mezelf af, als ik kijk naar een boom waarom kiest deze boom deze vorm?
    De grillige wenteling van takken, omhoog en weer omlaag naar links en rechts.
    Welke beweging wordt hierin gevolgd?
    Is het een innerlijke beweging, de boom die zijn natuur volgt van binnenuit, vanuit de wortels?
    Of is het een reageren op het spel van de elementen, de regen en de wind?
    Of allebei?
    Maar ze mogen me zeker raken, maken indruk, heb r van genoten.
    En zo heeft elke boom hier, zijn eigen schoonheid, zijn eigen uitdrukking van kracht, van zijn,
    van vorm, van inhoud, van wezen.

    De wandeling is voorbij.
    Deze wandeling is voorbij.
    Een wandeling door mijn leven.
    Jullie hebben even mee mogen wandelen.
    De indruk die het op me maakte, de indrukken die me omgaven.
    Dat wat me raakte, wat zichtbaar mocht worden, wat wakker mocht worden.
    En zo zal elke wandeling weer iets anders wakker maken, tot uitdrukking brengen, zichtbaar maken.
    Ik zit nu heerlijk in mijn stoel.
    Kijk naar een duif op het dak die op de dakgoot naar mij zit te kijken, schichtige bewegingen.
    En zo blijft het Leven zich ontvouwen, moment na moment, na moment.


    Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/t-4JgRdZ5JwW

  • 9-6-2003 een wandeling deel 5


    9-6-2003 een wandeling deel 5
    Maar dit pad, deze manier van zijn, deze wandeling verschilt niet echt van andere wandelingen.
    Ook de wandelingen dwars door het leven worden door hetzelfde gedragen.
    Er zijn slechts andere indrukken, uitdrukkingen, waardoor iets anders opgewekt wordt.
    Maar het fundament blijft Zijn, gewoon Zijn, en alles is daarin goed.
    Overal gewoon Zijn, doen wat in het moment gedaan wil worden gedragen van binnenuit.
    En alles is hierin even kostbaar.
    Niet teveel benadrukking van iets ten koste van iets anders, sterke voor en afkeur, want dan beland je in de kermis van het leven, en zal er vroeg of laat teleurstelling zijn.
    Alles is zoals het is, en dat wat is, is goed, in dat wat is liggen mogelijkheden besloten.
    Het gaat niet om wat buiten maar wat binnenin is, buiten zal raken wat binnenin is.
    Ook loop ik niet zelf op dit pad, ik volg de beweging van binnenuit en van daaruit beweeg ik me voort.

    Niet alleen op dit pad door de heerlijke natuur, maar ook op mijn pad door het leven. De ene keer sta ik stil en het volgende moment ga ik weer verder, ik volg de innerlijke Beweging zonder eigenwilligheid.
    Stap voor stap ontvouwt zich zo mijn leven in een volledige harmonie.
    En juist dan kan zich zoveel openbaren, tonen, zich laten zien, zoveel mogelijkheden die dan vervuld kunnen worden, in deze Afstemming, in deze Stroom van Leven.
    Er hoeft niets, er moet niets, ik hoef slechts te Zijn en luister naar het moment.
    Een vlinder op het pad die me ontroert om me heen fladdert.
    Danst.
    Weer een innige aanraking die me zomaar gegeven wordt.

    Het licht in het water.
    Het mag me steeds weer diep raken.
    De sterretjesdans, voortdurende beweging, verandering van lichtjes.
    Wit licht, de schittering, verdrink erin.
    Wordt er een mee.
    Zo levend, zo vibrerend.

    Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/t-ZbWYhay4xW

  • 5-2-2015 winter in Haarlem


    Ja, nu is t ook echt winter in Haarlem, alles wit, ook de takken wit bestoven. Sprookjesachtig. En bovenin de boom, dat is wel een wonderlijk gezicht, een groene papegaai met een turkoise staart. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Langzaam verschijnen nu lichtdruppeltjes omdat de sneeuw aan het smelten is.
    Ja, de papegaaien zijn wel blij met mijn liefje Isabella, trouw blijft ze nieuw voer ophangen, nieuwe nootjes en op de grond voor vogeltjes die niet zo goed zijn in op de kop hangen of niet de juiste klauwtjes hebben of durf om zich vast te houden, nog wat voer op de grond. Voor ons is er daardoor elke dag een mooie natuurfilm die zich vertoont met op en aan vliegende vogeltjes. Niet alleen papegaaien maar ook koolmeesjes. Zo mooi om te zien hoe ze aan komen dansen in de lucht. Zo behendig dat ze zijn, en dan hop, hangen ze met hun klauwtjes aan het zakje. Zo'n beweeglijk kopje, kan alle kanten op. Meestal zijn het er volgens mij twee, ze wisselen elkaar af. Ook komt vaker mevrouw merel op bezoek voor het voer op de grond. Heb van Isabelle geleerd dat dit mevrouw merel was, ze is bruin en kan niet zingen. Zielig he, al die mooie liedjes die meneer merel elke dag kan uiten, en zij kan alleen maar twiet zeggen of zoiets. Hihihi ik heb het over haar en ik zie dat ze verschijnt. Wonderlijk genoeg verschijnt meneer merel nooit of bijna nooit. Ook vaste gasten voor op de grond zijn twee duiven. Twee dikke duiven die volgens mij nog niet echt honger hebben geleden hihihi maar wel lekker vinden zo'n hapje.  Naarmate t tegen de middag loopt begint de sneeuw in de takken meer en meer te smelten en steeds meer lichtdruppeltjes verschijnen stralend, dansend in de zon.

    Zojuist is mijn lief vertrokken met de fiets. Allerlei dingetjes in de stad die ze wil doen. Oa mijn boek aanbieden aan de spirituele boekenwinkel. We hebben afgesproken dat als de eigenaresse er is het boek gewoon gratis te geven met het verzoek als het haar aanspreekt dat ze het overal kan bestellen. Toch beetje investeren in dat het boek zich kan verspreiden.
    Wat dat betreft, ja het is steeds weer voelen wat wil, wat ik wil. Soms zo stil en vrijblijvend. Geen enkele druk, nadruk, doe dit, nee het wordt helemaal in mijn handen gegeven in wat ik wil doen. Het is een thema van al vele jaren die schijnbare vrijblijvendheid. Dat me zoveel ruimte gegeven wordt in mijn handelen. Ik zou alles kunnen doen, ook niets kunnen doen. Maar het liefste wat ik wil is dat dit boek zich verspreid dus ik blijf in mijn hart voelen wat ik wil wat Wil. Afgelopen maandag het plan de directeur van het museum aan te spreken voor mijn boek maar heb m niet gezien mede doordat ik vergadering had. Komende maandag weer een kans, nog grotere kans, omdat ik bijna heel de dag er dan ben, ook nog voor iemand inval. Het promotiepakket is ook binnen, mooie flyers en visitekaartjes en twee posters. We hebben t plan ze te gaan kopieren, natuurlijk hele goede kopies in een copieshop.

    Hihihi wel grappig zojuist is er weer papegaaitje aangekomen die wat meer moeite heeft met op zijn kop hangen, eerst probeert ie n nootje te pikken vanaf te muurtje maar nu zie ik dat t m toch gelukt is. Hij kijkt heel blij naar mij hihihi
    Nou, eens kijken wat deze dag gaat brengen, in het moment gaat stromen. Zometeen in ieder geval een boterhammetje.
    Wens ik jou een heerlijke dag, lekker genieten van deze sprookjeswereld, die wonderschone witte wereld. Wit vind ik zo mooi, als symbool waarin alles zuiver en puur is.

    Lieve warme groet Kagib

     

  • 30-1-2015 winter


    En toen was het ook winter in Haarlem, ja zelfs in Haarlem. Klein beetje dan, klein laagje wit maar wel meteen alles anders, een heel ander gezicht. Stralend blauwe lucht, witte wolkjes die heel stil erin voortdrijven. Sterretjes in de bomen, flonkeringen van de rijp die smelt. Verderop komt er rook uit soort schoorsteen, vind ik altijd zo mooi, zou er heel de dag naar kunnen kijken als de zon schijnt. Witte rook die steeds weer andere gedaanten aanneemt. Levende wezens die zich in een fractie van een seconde vertonen en weer oplossen.
    Ja, winter in Haarlem, heerlijk genieten.

    Vandaag gaan de eerste bestelde boekjes de deur uit. Dus die mogen als het goed is morgen ontvangen worden. Bella Isabella mijn lief heeft t al voor groot deel gelezen en t raakt haar, het verbindt, ze voelt me. Daar ben ik blij mee, want dit is mijn hart mijn wezen. Nu kunnen we er samen voor gaan dat dit boek en de boodschap die erin staat, zich overal mag verspreiden. Fijn er samen over te delen, wat mogelijk is, wat we zouden kunnen doen. Ze helpt me om zicht voeling te krijgen in wat wel en niet goed voelt. Dat is echt fijnnn echt een samenwerking. Het samen zien, voelen, welke mogelijkheden in dit boek besloten liggen het belang van de Sleutel.

    En ja, dan die man in de studio met dat grote geweer wat uiteindelijk een nepgeweer bleek te zijn. Hij wilde ook een boodschap delen.  Met verwondering keek ik ernaar, in zijn nette pak, een jonge jongen, beetje zenuwachtig in gesprek met die bewaker. Hij wilde zijn boodschap voorlezen. Op dat moment wist ik nog niet dat het een nepgeweer was en vroeg me af, wat gaat er nu in die jongen om? Dit heeft zo'n grote gevolgen voor zijn leven. Zou hij echt schieten? Dan wordt ineens wat je in films ziet realiteit een jongen met een geweer. Maar ja, het bleek dus een nepgeweer te zijn dus hij kon niet schieten. Ik was er eigenlijk wel blij mee toen ik dat las, zal de straf toch stuk minder zijn, zo'n jonge jongen wiens leven plotsklaps helemaal verandert is. Maar ook de mensen die hij in zijn daad meegenomen heeft, erbij waren, gevoeld hebben wat dit in hen wakker maakte, de dreiging van dat geweer. Allemaal weer een heleboel te ervaren, te ontdekken. Misschien wel kans voor een grote wending.

    En ja, nu is het dan weekend, we hebben allerlei plannetjes, misschien vandaag de beentjes van de vloer, daar houden we ook erg van, heerlijk swingen. Ook heerlijk dat samen te beleven, in op te gaan. Morgen naar de film en zondag een themadag van de Rozenkruisers wel leuk haar op deze manier ermee te introduceren.
    En zo, elke dag weer voelen wat wil, wat goed is, wat zich wil ontvouwen, uit wil drukken. Elke dag weer als nieuw ont-moeten, om-armen. En elke dag weer heerlijk samen genieten in verbondenheid in een heerlijk samen-zijn. Ja, ze vertelde vanmorgen over wat ze buiten zag, een kindje dat voor de eerste keer sneeuw ervaarde. Het plezier, de verwondering, echt nieuw die sneeuw, wat is dat, is koud en wat moooi die sneeuw, het vastpakken, pure blijdschap. Zo zou het voor ons ook kunnen zijn, elk moment weer hele helemaal nieuw, intens genieten van alles dat is. Probeer het maar eens, kijk maar eens om je heen alsof je voor het eerst alles ziet.
    Wens je een heerlijke genietdag.

    Lieve warme groet Kagib

  • Nieuw Perspectief 21/22 februari 2005


    lieve leden/gasten,

    Zo, ben weer terug, beetje laat, dus dagboek blijft even liggen maar weer vol nieuwe Inspiratie, nieuwe input, nieuw perspectief. :-)

    Hihihi wat dat stampen door de modder betreft, had speciaal mijn bergschoenen aangetrokken omdat ze had gezegd dat we door t bos zouden gaan banjeren. Maar mijn bergschoenen hadden daar weinig zin in hahaha, toen ik ze uitdeed omdat Yasmin dit wilde voordat ik de kamer zou betreden begaf bij een schoen de zool het, brak gewoon af, liet los, achter, de linkerschoen. Nou achteraf maar goed ook, als ik daarmee door t bos was gaan banjeren ;-) dan was t een smeerboel geworden. Maar ze had nog gewone regenlaarzen en ik had voor een man kleine voetjes dus paste er perfect in. 
    Dus ik kon naar hartelust door het bos stampen. Achteraf iets te enthousiast want op mijn broek zag ik later t resultaat, dus de volgende dag maar met mijn moeder een nieuwe broek gekocht was dat toch al van plan. :) Ben nu weer helemaal hip en in, een gebleekte spijkerbroek hahaha.

    Jeetje wordt zo wel n lange inleiding. :-)

    Ok, het samenzijn met Yasmin.
    Het was heerlijk, stromend, vreugdevol en ja als t fijn is, is t in een zucht voorbij. 
    Het was vibrerend, krachtig, echt een zielgenootje, echt een totaal zelfde golflengte, uitwisselen, elkaar prikkelen, delen, de woorden kwamen als een vanzelf-sprekendheid, eigenlijk niet zoveel van t bos gezien hihihi en dus ook niet echt in de gaten wat het gevolg was van dwars door de modder heenstampen hahaha want n modderpoel was t wel ja. splash
    Wel grappig dezelfde route had ik pas geleden met mijn moeder gelopen.

    Yasmin is door veel fases gegaan, heb haar mijn boek gegeven en zij haar boek waar ik nu eerste deel van gelezen heb van haar levensverhaal. Maar in dit nu staan we zeker in dezelfde Geest, in hetzelfde Zijn en ervaren.
    Daarom was t zo bruisend, stromend, en ook heel krachtig, vragen stellen, opmerkingen maken, reageren, ze gaf me veel prikkels aanreikingen, mogelijkheden.

    Maar de kern die ik meegenomen heb is, Karel, hihihi ze zei trouwens steeds Kagib, vond dat veel mooiere naam, Karel, je moet t zelf doen staan, staan voor jouw innerlijke Kracht, innerlijke Zijn, zonder moeten doen wat jou kracht geeft wat jou blij maakt, waar je je wezen in kan stoppen.

    En er zijn mogelijkheden, een heel verrassende mogelijkheid.

    Toch de spirituele beurzen.
    Het beeld dat ik hierover had bleek toch niet te kloppen. Er komen echt mooie mensen zei ze en af en toe staan er ook echt mooie mensen achter de standjes, ze staat r zelf dus ook tussendoor. ;-)

    Ze deed meer aanreikingen, prikkelingen die ik tot me liet spreken, bv naar India gaan waarbij ervaarde dat dit helemaal met mij resoneerde, maar dat voelt toch (nog) niet.

    Maar dit gaf rust, begon te stromen.
    Hier vlakbij is er elke twee weken of elke maand een niet te grote beurs en daar kan ik mooi gaan staan. 
    Ik kan mijn boeken aanbieden, mijn cd's, een flyer over de bijeenkomsten neerleggen, een tekst die mensen mee kunnen nemen met adres, etc. van de Sleutel, die eventueel nog beetje bewerken, zodat dit door kan werken, een link van de club.
    Zoveel mogelijkheden. :))))

    Ik laat mezelf dan zien, mensen kunnen me ervaren, mijn energie wie ik ben. Contacten kunnen opgebouwd worden, ook met andere mensen die standjes hebben, en zo voelt t mag iets groeien, kan iets gebeuren, zonder dat het moet, zonder dat er iets moet, alles is vrij, alles is open, gewoon de uitdaging aangaan.

    Dus geen bundeling voor nu, niet op de manier die ik eerst voor ogen had. Eerst zelf helemaal gaan staan. Veel verhalen gehoord over de spirituele beweging, ook heel veel ego daar, haat en nijd en oordeel. 
    Ik kan slechts staan voor mezelf, wat er ook gebeurd, dat is zuiver, daar is een hele weg aan vooraf gegaan, en wat van daaruit ontstaat is helemaal open, en dat voelt hartstikke goed. :-)

    Dus het was gewoon weer helemaal het juiste moment voor alles, even luwte voor Yasmin waardoor ze me kon ontvangen, want vanaf maart wordt t heel druk voor haar en zo werkelijk contact kunnen maken, verbinding, echt ervaren dat we een zijn in ons Zijn, in ons Zielezijn, een ware vriendin erbij. :))))

    Nou met mijn moeder was t ook heel fijn en ontspannen, het ging weer beter met haar, dus samen fillempie gekeken, volgende dag boodschapjes gedaan en natuurlijk weer koffie met deze keer een heeeeeeeele berg slagroom hahaha hmmmm daar ben ik nog steeds wel verzot op, en nog een wafel met slagroom smikkel smakkel, kan r weer even tegen ;-)

    Oja nog n mooi verhaal, hoen kleine wereld het is.
    Mijn oudere zus, haar man heeft dus een beddenwinkel, vooral waterbedden.
    Ze kende hem dus (yasmin), in ieder geval de winkel want dit was haar redder in nood.
    Ze heeft dus veel problemen gehad met haar rug, en die waren ruim 4 jaar geleden weer heeeeeeel erg, kon niet meer slapen op wat voor matras dan ook, ze sliep in n stoel, ten einde raad was ze.
    Toen is ze dus bij de winkel van mijn zus binnen gestapt, ok misschien dat n waterbed helpt, alles geprobeerd. Maar we weten niet of t de man was van mijn zus of een toenmalige vriend van een dochter van mijn zus dus die daar werkt. Hij voelde perfect aan wat ze nodig had, geen waterbed dus. Hij adviseerde een gewone matras een bepaald soort matras, ze mocht t zelfs even thuis uit proberen. En dat bleek een perfecte ingeving te zijn, want sindsdien kon/kan ze weer gewoon in een bed slapen, ze heeft nog steeds dezelfde matras. 
    Mooi he. :-)

    Zo, en nu stop ik r echt mee, zat om te lezen, en voor mij, tijd voor bedje. ;-0)


    lieve warme groet Kagib

Nieuwste Leden

  • AnGeLWinGs
  • CMorkreba
  • hheer
  • kimmieLuckyMe
  • constantsmitsvanwaesberghe
  • freespirit

Laatste toegevoegde video's

moment..

Laatste toegevoegde foto's

moment..

Het grootste geheim om onze activiteiten onder de beste voorwaarden te kunnen volhouden, is te leren altijd met Liefde te werken. want het is de Liefde die kracht geeft, die bezielt, die doet herleven.
Wanneer je die Liefde niet bzit en werken enkel als broodwinning ziet, kun je geen goede resultaten krijgen. Je verdient dan wel geld, maar je verliest je vreugde, je enthousiasme, je raakt geïrriteerd en je gezondheid wordt geschaad.
Wanneer u urenlang met Liefde werkt, zult u geen vermoeidheid voelen; maar werk slechts een paar minuten zonder Liefde, in woede of opstandigheid, dan zal alles in uw binnenste blokkeren en u zult zich krachteloos voelen.

U moet de werkzaamheid en de kracht van de Liefde begrijpen. Doe alles wat u doet met Liefde, of doe het niet!
Want alles wat u zonder Liefde doet, vermoeit u, vergiftigt u zelfs en wees er vervolgens niet verbaasd over, dat u zich uitgeput en ziek voelt.
Hoeveel mensen vragen zich niet af, hoe ze onvermoeibaar kunnen worden! het geheim is wat je doet met Liefde te doen, want de Liefde wekt alle energieën op.

Omraan Mikhaël Aïvanhov

Je kunt niet luisteren. En hoe meer kennis je bezit, hoe moeilijker het luisteren wordt. Luisteren betekent onschuldige aandacht: je luistert alleen maar. Het is niet nodig het eens of oneens te zijn.
Wat doe je wanneer een papegaai in een boom begint te krijsen? Geef je commentaar? Ja, dan zeg je ook: 'Storend.' Je kunt zelfs niet naar een papegaai luisteren. Wanneer de wind door de bomen waait, met dat ritselende geluid, luister je er dan naar?... Soms, misschien; het raakt je onbewust. Maar ook dan geef je commentaar: 'Ja, prachtig!'

Let maar op: telkens wanneer je commentaar geeft, val je in slaap. De mind is erbij gekomen en met de mind komen het verleden en de toekomst binnen. De verticale lijn is weg en je wordt horizontaal. Je mist de eeuwigheid.
Luister alleen maar. Het is niet nodig ja of nee te zeggen. Het is niet nodig al dan niet overtuigd te worden. Luister maar gewoon en de waarheid komt tevoorschijn, of de onwaarheid! Als iemand onzin uitkraamt en je luistert alleen maar, dan komt de onzin tevoorschijn, zonder enig commentaar van de mind. Als iemand de waarheid spreekt, dan weet je het. Waarheid of onwaarheid is geen kwestie van een goedkeuring of een afkeuring door je mind, het is een gevoel. Wanneer je verstandhouding totaal is, dan voel je het, en je voelt eenvoudigweg dat het waar is of onwaar en dat is alles! Geen zorgen erover, geen gedachten erover! Wat kan denken eraan doen?


Osho

De palmbomen overheersten de wijde, groene aarde; ze hadden alle vormen en afmetingen, ze waren onafhankelijk en onbezorgd, geteisterd door de wind en verbrand door de zon. De rijstvelden rijpten goudgeel en er waren vrij grote, witte vogels in; ze vlogen nu, met hun lange poten naar achteren gestrekt, de zonsondergang tegemoet, terwijl hun vleugels traag in de lucht bewogen.
Ossenkarren die brandhout naar de stad brachten, trokken in een lange rij krakend voorbij; de voermannen liepen en de last was zwaar.
Het was niet de aanblik van die alledaagse dingen die de avond zo verrukkelijk maakte; samen maakten ze deel uit van de wegstervende avond: de lawaaiige bussen, de stille fietsers, het kwaken van de kikkers en de geuren van de avond. Er was een diepe, zich verwijdende intensiteit, een naderende klaarte van het andere met zijn ondoordringbare kracht en zuiverheid.

Wat mooi was werd nu tot stralende luister; alles werd ervan doordrongen; er was extase en vrolijkheid, niet alleen diep van binnen, maar ook tussen de palmen en de rijstvelden.
Liefde is niet iets gewoons, maar ze was aawezig in de hut met de olielamp; ze was in de oude vrouw die iets zwaars op haar hoofd droeg; in de naakte jongen die aan een touw een stuk hout rondzwaaide, dat veel vonken deed rondspatten; het was zijn vuurwerk. Ze was overal, zo gewoon dat je haar onder een dood blad of in de jasmijn naast het oude verzakkende huis kon vinden.

Maar iedereen was bezig, in beslag genomen en afwezig. Ze was er en ze vervulde je hart, je geest en de hemel; ze bleef en ze zou jou nooit verlaten. Alleen moest je wel aan alles ontsterven, zonder wortels zijn, zonder een traan. Dan zou ze tot je komen, als je geluk had en voorgoed zou ophouden haar smekend, hoopvol en in tranen achterna te lopen, er onbewogen tegenover zou staan, zonder leed en met achterlating van het denken. Dan, op die stoffige duistere weg, of waar dan ook, zou ze er zijn.


Krishnamurti

boekpresentatie tijd voor de Sleutel 6-6-2015

Presentatie van mijn boek waarin ik verder toelichting geef op de inhoud van dat boek.

vragenvuur tijd voor de Sleutel deel 1

Eerste deel van vragen/opmerkingen naar aanleiding van mijn presentatie.

vragenvuur tijd voor de Sleutel afsluiting

Afsluitende deel van vragen en opmerkingen over het boek.

diareportage over presentatie tijd voor de Sleutel

Momentopnames van mezelf tijdens de boekpresentatie met muziekje eronder.

De weken gingen voorbij en er was een heerlijk gevoel van opluchting over mij gekomen, een opluchting die waarschijnlijk voortkwam uit gewenning. Ik leed niet meer onder de aanwezigheid van de drie anderen. De wegeninspecteur had ons trouwens verlaten; op een middag was hij plotseling, na één enkel verhoor, vrijgelaten. Daarna was de meubelhandelaar uit Toulon aan de beurt gekomen. Maar in zijn geval hadden we niet gehoord waar hij heen ging. Anderen hadden hun plaatsen ingenomen: een oude boer uit Auvergne, een moeizaam sprekende man die een geur van vers gras met zich meebracht en in deze gevangenis als een vis op het droge was. Een eigenaar van een klein restaurant uit Bourgondië. Een jonge officier in actieve dienst.

Die officier was eindelijk een man: levendig, vrolijk, openhartig en enthousiast. Hij verzoende mij weer met het menselijke ras. Wel was ik al erg veranderd voordat hij kwam. Ik was niet langer de verwende, vroegrijpe jongen die ik geweest was. Ik verwachtte niet meer dat alle mensen waren zoals ik. Ik had voor mijn hoop een toevluchtsoord geschapen, opdat de adem van de mensen haar niet zou verstikken. Illusies zijn altijd sterker dan men denkt.
Op de avond van de 15de januari had ik mijn vriend de officier in een vlaag van geestdrift uitgelegd dat en waarom het onvermijdelijk was dat de Duitsers mij zouden vrijlaten. En terwijl hij anders zo voorzichtig en zelfs wantrouwend was, leek hij nu overtuigd. Sinds de nacht die aan mijn arrestatie was voorafgegaan had ik niet zo'n koorts gevoeld in mijn hoofd en hart.
De volgende morgen heel vroeg werd de deur geopend door een ss-luitenant. Hij keek op een lijst. Hij had haast. Hij noemde mijn naam. Ik had 10 minuten tijd om mij klaar te maken.


Jacques Lusseyran

Voor wie het verhaal gevolgd heeft. Hij zat dus in de gevangenis met drie medegevangenen met wie hij totaal geen contact kon maken, geen warme menselijkheid was te bespeuren of wakker te maken. Ja, dan voel je je eenzaam. Maar, een nieuwe fase komt eraan.

lieve warme groet Kagib

Welkom bij Clubs!

Kijk gerust verder op deze club en doe mee.

Wat is dit?


Of maak zelf een Clubs account aan: