29 keer bekeken

Krishnamurti boosheid afsluiting

  • maandag 23 januari 2023 @ 19:51
    #2
    reactie op (#1) kagib

    Het is die verklarende formulering in woorden, al of niet uitgesproken, die de woede voedt en er diepte en draagwijdte aan geeft. De al of niet uitgesproken verklaring werkt als een scherm dat ons belet onszelf te ontdekken zoals we werkelijk zijn. We willen graag geprezen en opgehemeld worden, we verwachten iets - en als dat alles ons niet wordt gegeven, voelen we ons teleurgesteld en zijn we verbitterd of jaloers. Dat gaan we dan een ander, heftig of aarzelend, verwijten; we zeggen dat die ander de schuld draagt van onze verbittering. 

    'Jij betekent heel erg veel voor me, want alleen door jou kan ik mijn geluk, mijn positie, mijn maatschappelijk prestige krijgen. Door jou kom ik tot vervulling, daarom ben je zo belangrijk voor me; over jou moet ik daarom waken, om zeker te zijn dat ik je bezit. Via jou vergeet ik mezelf; en wanneer ik weer op mezelf word teruggeworpen, word ik zó bang om de situatie waarin ik dan verkeer, dat ik woedend word.' Boosheid doet zich onder vele vormen voor: teleurstelling, wrok, verbittering, jaloezie en nog veel meer.

    Dat oppotten van boosheid, dat we wrok noemen, vraagt om vergevingsgezindheid als tegengif; maar dan is het oppotten van de boosheid van veel grotere betekenis dan de vergevingsgezindheid. Als er geen boosheid wordt opgehoopt, wordt vergevingsgezindheid overbodig. Als er wrok bestaat, is vergevingsgezindheid van wezenlijk belang; maar bij iemand die los staat zowel van vleierij als van gevoelens van gekwetstheid - zonder in harde onverschilligheid te vervallen - leidt dit tot barmhartigheid, tot mensenliefde.

    Door wilskracht kun je je nooit van boosheid bevrijden, want alle wilskracht is een vorm van geweld. Wilskracht komt voort uit een begeerte, een hevig verlangen iets te zijn; en begeerte is van nature agressief en heerszuchtig. Begeerte door wilskracht onderdrukken is niets anders dan de boosheid verschuiven naar een ander vlak en er een andere naam aan geven; maar het blijft een vorm van geweldpleging.

    Vrij staan van geweld, wat niet hetzelfde is als het aankweken van geweldloosheid, vergt inzicht in het verschijnsel begeerte. Begeerte door iets anders op geestelijk gebied vervangen is onmogelijk, begeerte is niet te verdringen of te sublimeren. Het enig nodige is een zwijgend, voorkeurloos besef van de begeerte; zo'n passief besef is een rechtstreeks ervaren van begeerte zonder dat een ervarende er een naam aan geeft.


    Krishnamurti 

    Ook hier weer het gaat erom inzicht te krijgen in wat je boos maakt, naar de kern ervan gaan. Niet je vastzetten in verwijt in wrok zoals hij zegt. Pas als je het echt Ziet Weet pas dan kan er vergeving komen door begrip, echt begrip voor wat is, niet wat je denkt dat is. 
    Alle vluchtwegen sluit hij hier af, terug naar jezelf terug naar de kern van wat is, wat onder alles zit. 

    lieve warme groet Kagib

  • maandag 23 januari 2023 @ 14:32
    #1

    Het is die verklarende formulering in woorden, al of niet uitgesproken, die de woede voedt en er diepte en draagwijdte aan geeft. De al of niet uitgesproken verklaring werkt als een scherm dat ons belet onszelf te ontdekken zoals we werkelijk zijn. We willen graag geprezen en opgehemeld worden, we verwachten iets - en als dat alles ons niet wordt gegeven, voelen we ons teleurgesteld en zijn we verbitterd of jaloers. Dat gaan we dan een ander, heftig of aarzelend, verwijten; we zeggen dat die ander de schuld draagt van onze verbittering. 

    'Jij betekent heel erg veel voor me, want alleen door jou kan ik mijn geluk, mijn positie, mijn maatschappelijk prestige krijgen. Door jou kom ik tot vervulling, daarom ben je zo belangrijk voor me; over jou moet ik daarom waken, om zeker te zijn dat ik je bezit. Via jou vergeet ik mezelf; en wanneer ik weer op mezelf word teruggeworpen, word ik zó bang om de situatie waarin ik dan verkeer, dat ik woedend word.' Boosheid doet zich onder vele vormen voor: teleurstelling, wrok, verbittering, jaloezie en nog veel meer.

    Dat oppotten van boosheid, dat we wrok noemen, vraagt om vergevingsgezindheid als tegengif; maar dan is het oppotten van de boosheid van veel grotere betekenis dan de vergevingsgezindheid. Als er geen boosheid wordt opgehoopt, wordt vergevingsgezindheid overbodig. Als er wrok bestaat, is vergevingsgezindheid van wezenlijk belang; maar bij iemand die los staat zowel van vleierij als van gevoelens van gekwetstheid - zonder in harde onverschilligheid te vervallen - leidt dit tot barmhartigheid, tot mensenliefde.

    Door wilskracht kun je je nooit van boosheid bevrijden, want alle wilskracht is een vorm van geweld. Wilskracht komt voort uit een begeerte, een hevig verlangen iets te zijn; en begeerte is van nature agressief en heerszuchtig. Begeerte door wilskracht onderdrukken is niets anders dan de boosheid verschuiven naar een ander vlak en er een andere naam aan geven; maar het blijft een vorm van geweldpleging.

    Vrij staan van geweld, wat niet hetzelfde is als het aankweken van geweldloosheid, vergt inzicht in het verschijnsel begeerte. Begeerte door iets anders op geestelijk gebied vervangen is onmogelijk, begeerte is niet te verdringen of te sublimeren. Het enig nodige is een zwijgend, voorkeurloos besef van de begeerte; zo'n passief besef is een rechtstreeks ervaren van begeerte zonder dat een ervarende er een naam aan geeft.


    Krishnamurti