26 keer bekeken

Jeanette innerlijke vrede vinden

  • maandag 20 september 2021 @ 19:57
    #3
    reactie op (#1) kagib

    'De kunst om met jezelf te leven', zo luidde de titel van een boek dat ik op mijn achttiende kocht. Ik had het toen kennelijk nodig en het staat nog steeds op mijn boekenplank. Nu, decennia later, ligt datzelfde boek, met dezelfde titel, weer in de boekhandel. Een hele generatie verder, maar het thema is blijkbaar nog steeds actueel!
    Nouja, het valt soms ook niet mee om bij jezelf in te wonen, vierentwintig uur per dag, zeven dagen in de week en dat levenslang. Maar als je niet met jezelf kunt leven, met wie dan wel? Het met mezelf leven lukt me intussen heel redelijk. Het heeft te maken met wat ik 'innerlijke vrede' noem. Moeilijk in woorden te vangen zo'n begrip, maar intuïtief wel te begrijpen.

    Ik ga ervan uit dat elk mens op zoek is naar die innerlijke vrede. Op welke manier dan ook. Het is iets universeels, dat zich echter niet zomaar laat vinden. Moeilijk ook, als het gevonden is, om het langere tijd vast te houden. Omdat je ervan overtuigd bent dat een ander je er steeds weer uit zal trekken. Of je ploetert tegen de stroom van het leven in, in plaats van je even te laten drijven. Of omgekeerd: je zou nu juist moeten handelen, in plaats van ongelukkig en passief rond te blijven dobberen. Of je vindt dat je eigenlijk een betere/andere persoon zou moeten zijn dan degene die je nu bent.
    In dat soort omstandigheden drijf je zéker weg van innerlijke vrede. Die heeft te maken met wijsheid. Met aandacht. Met voller leven. Met naar binnen, in jezelf kijken. Maar evengoed met om je heen kijken. Beide zijn verrijkend.

    Jeanette Peters 

    Ja, die vrede is niet buiten te vinden alleen binnenin. 
    Wat buiten is kan zeker helpen om die innerlijke vrede te krijgen juist door inzicht te krijgen wat buiten jou die innerlijke vrede verstoort. Ook wat je allemaal onderdrukt, waar je voor wegvlucht. 
    Meestal begint het met onder ogen zien echt voelen wat in jou niet in vrede is waar chaos is en pijn verdriet etc. 

    lieve warme groet Kagib

  • donderdag 16 september 2021 @ 21:37
    #2
    reactie op (#1) kagib

    cool

  • dinsdag 14 september 2021 @ 14:26
    #1

    'De kunst om met jezelf te leven', zo luidde de titel van een boek dat ik op mijn achttiende kocht. Ik had het toen kennelijk nodig en het staat nog steeds op mijn boekenplank. Nu, decennia later, ligt datzelfde boek, met dezelfde titel, weer in de boekhandel. Een hele generatie verder, maar het thema is blijkbaar nog steeds actueel!
    Nouja, het valt soms ook niet mee om bij jezelf in te wonen, vierentwintig uur per dag, zeven dagen in de week en dat levenslang. Maar als je niet met jezelf kunt leven, met wie dan wel? Het met mezelf leven lukt me intussen heel redelijk. Het heeft te maken met wat ik 'innerlijke vrede' noem. Moeilijk in woorden te vangen zo'n begrip, maar intuïtief wel te begrijpen.

    Ik ga ervan uit dat elk mens op zoek is naar die innerlijke vrede. Op welke manier dan ook. Het is iets universeels, dat zich echter niet zomaar laat vinden. Moeilijk ook, als het gevonden is, om het langere tijd vast te houden. Omdat je ervan overtuigd bent dat een ander je er steeds weer uit zal trekken. Of je ploetert tegen de stroom van het leven in, in plaats van je even te laten drijven. Of omgekeerd: je zou nu juist moeten handelen, in plaats van ongelukkig en passief rond te blijven dobberen. Of je vindt dat je eigenlijk een betere/andere persoon zou moeten zijn dan degene die je nu bent.
    In dat soort omstandigheden drijf je zéker weg van innerlijke vrede. Die heeft te maken met wijsheid. Met aandacht. Met voller leven. Met naar binnen, in jezelf kijken. Maar evengoed met om je heen kijken. Beide zijn verrijkend.

    Jeanette Peters