21 keer bekeken

Tagore de Weg

  • vrijdag 01 november 2019 @ 19:12
    #2
    reactie op (#1) kagib

    In het eerste stadium van het religieuze bewustzijn is er sereniteit; de mens is afhankelijk van zijn aard - hij zoekt slechts geluk, voorspoed. Als een zuigeling wil hij zijn emotionele dorst lessen. Hij is alleen op zoek naar wat hij graag wil.
    Later als hij zijn mens-zijn ontplooit, komt hij conflicten tegen. Hij zoekt naar een oplossing voor de tegenstrijdigheid van geluk en verdriet, goed en kwaad, als hij het verdriet niet langer wenst te ontlopen en niet alleen maar op zoek is naar het goede, naar dat waar hij de voorkeur aan geeft. 
    Dat is echter niet de hoogste waarheid. Die is Liefde, vreugde. Daarin ligt de ontmoeting tussen verdriet en geluk, zwelgen en verzaken, leven en dood, zoals bij het samenvloeien van de rivier de Ganges en de rivier de Jumna. Daar bestaat geen dualiteit - dan ben je niet alleen de oceanen van strijd en verwarring overgestoken, maar heb je ook een kust gevonden om op te landen. 

    Het is een vreugde die niet wordt gevonden in onderwerping aan intens verdriet, maar in het sublimeren ervan, het erdoorheen gaan. Op deze reis van het religieuze Bewustzijn ontmoet je eerst het leven, vervolgens de dood en daarna de onsterfelijkheid. Want van alle levende wezens is de mens de enige die langs met scherpe doornen afgezette, ontoegankelijke paden het verdriet heeft omhelsd, die de dood heeft omhelsd onwille van wat de voorkeur verdient, het goede.
    Net als Savitri heeft hij zijn waarheid heroverd op de god van de dood. Nadat hij het paradijs heeft verloren, wordt hij in deze wereld geboren. Alleen zo kan hij het paradijs herwinnen. Met behulp van zijn religie overwint de mens de conflicten van de stormen en bereikt de kust. Hoe kan hij die ooit hopen te bereiken, als hij de storm vermijdt en gelooft dat zijn behoud ligt in de vlucht? Daarom bidt de mens: 'Leid mij uit onwaarheid naar waarheid, leid mij uit de duisternis naar het licht, leid mij uit de dood naar onsterfelijkheid.' 

    Rabindranath Tagore

    Mooie heldere analyse. En voor alle duidelijkheid met religie bedoeld hij natuurlijk niet een dogmatisch geloof. Hij bedoeld hiermee herverbinden, Verbinding maken, onder leiding gaan van wat echt Weet in jou. Dat is de ware Religie.

    lieve warme groet Kagib

     

     

    Gewijzigd op 2019-11-01 19:12:42
  • vrijdag 01 november 2019 @ 17:54
    #1

    In het eerste stadium van het religieuze bewustzijn is er sereniteit; de mens is afhankelijk van zijn aard - hij zoekt slechts geluk, voorspoed. Als een zuigeling wil hij zijn emotionele dorst lessen. Hij is alleen op zoek naar wat hij graag wil.
    Later als hij zijn mens-zijn ontplooit, komt hij conflicten tegen. Hij zoekt naar een oplossing voor de tegenstrijdigheid van geluk en verdriet, goed en kwaad, als hij het verdriet niet langer wenst te ontlopen en niet alleen maar op zoek is naar het goede, naar dat waar hij de voorkeur aan geeft. 
    Dat is echter niet de hoogste waarheid. Die is Liefde, vreugde. Daarin ligt de ontmoeting tussen verdriet en geluk, zwelgen en verzaken, leven en dood, zoals bij het samenvloeien van de rivier de Ganges en de rivier de Jumna. Daar bestaat geen dualiteit - dan ben je niet alleen de oceanen van strijd en verwarring overgestoken, maar heb je ook een kust gevonden om op te landen. 

    Het is een vreugde die niet wordt gevonden in onderwerping aan intens verdriet, maar in het sublimeren ervan, het erdoorheen gaan. Op deze reis van het religieuze Bewustzijn ontmoet je eerst het leven, vervolgens de dood en daarna de onsterfelijkheid. Want van alle levende wezens is de mens de enige die langs met scherpe doornen afgezette, ontoegankelijke paden het verdriet heeft omhelsd, die de dood heeft omhelsd onwille van wat de voorkeur verdient, het goede.
    Net als Savitri heeft hij zijn waarheid heroverd op de god van de dood. Nadat hij het paradijs heeft verloren, wordt hij in deze wereld geboren. Alleen zo kan hij het paradijs herwinnen. Met behulp van zijn religie overwint de mens de conflicten van de stormen en bereikt de kust. Hoe kan hij die ooit hopen te bereiken, als hij de storm vermijdt en gelooft dat zijn behoud ligt in de vlucht? Daarom bidt de mens: 'Leid mij uit onwaarheid naar waarheid, leid mij uit de duisternis naar het licht, leid mij uit de dood naar onsterfelijkheid.' 


    Rabindranath Tagore