11 keer bekeken

Krishnamurti schijn en werkelijkheid

  • woensdag 09 oktober 2019 @ 19:55
    #2
    reactie op (#1) kagib

    26-4-83 schijn en werkelijkheid
    Wij hebben het leven in onderdelen gesplitst, als; de zakenwereld, de wereld van de kunst, de wereld van de wetenschap, van de politiek en de wereld van de religie. We menen blijkbaar, dat die los van elkaar staan en dat ze van elkaar gescheiden gehouden moeten worden. Op die manier worden we schijnheilig, omdat we iets corrupts en verachterlijks doen in de zakenwereld en dan naar huis gaan, om daar vredig met ons gezin te leven; dat legt de kiem voor schijnheiligheid, voor een dubbele levensmoraal.
    Deze aarde is werkelijk verrukkelijk. Die vogel in de top van de hoogste boom zit daar nu al iedere ochtend; van daar kan hij de wereld overzien, op de uitkijk of er geen grotere vogel in aantocht is, die hem zou kunnen doden; zijn blik richt zich op de wolken, de voorbijtrekkende schaduwen en de vaste uitgestrektheid van deze grootse aarde, op wat er aan rivieren en bossen te zien is en aan mensen, die van de vroege ochtend tot de late avond werken. 

    Wanneer je er, op het psychologische vlak, al toe komt na te denken, dan is dat om te constateren hoe verdrietig je bent. Je vraagt je werkelijk af, of de mens ooit zal veranderen - of misschien enkelen maar, heel, heel weinigen maar. en je kunt je afvragen, wat dan de betrekking is van die weinigen tot de velen. Of wat dan de betrekking is van de velen tot die weinigen. De weinigen hebben wel een relatie.
    Op dat rotsblok gezeten, de blik omlaag gericht naar het dal, met een hagedis vlak naast je, durf je je niet te verroeren, want dat zou de hagedis kunnen storen of doen schrikken. Ook de hagedis zit op de uitkijk. En zo gaat de wereld verder; met het uitdenken van goden en als getrouwe aanhangers van de hiërarchie van gods vertegenwoordigers op aarde; en zo zal heel de schijnvertoning en schande van dat netwerk van illusies vermoedelijk blijven bestaan, waarbij de duizenden problemen alleen maar ingewikkelder en complexer worden. Alleen liefde en intens meegevoel met hun Intelligentie zijn in staat de levensproblemen op te lossen. De Intelligentie is het enige instrument dat nooit onscherp of onbruikbaar wordt.


    Krishnamurti

    Mbt de tweede kolom, de weinigen en de velen, dat her-ken ik wel een beetje. Op zich niet verdrietig, het is wat t is maar t is gewoon jammer. ik Weet dat ik zoveel zou kunnen betekenen maar het is voor veruit de meeste mensen niet te bevatten wie ik ben van waaruit ik leef. Dus ik word gezien wat iemand maar kan bevatten, meestal zien ze alleen zichzelf. 
    Want het is zo ik kan alles en iedereen omvatten in begrip maar andersom werkt dit niet. 

    En die laatste zin, daar gaat t om, die Intelligentie, dat die ruimte kan krijgen. Dat heeft dus niets te maken met de mind. Dat is het Weten in het hart.

    lieve warme groet Kagib

  • woensdag 09 oktober 2019 @ 14:49
    #1

    26-4-83 schijn en werkelijkheid
    Wij hebben het leven in onderdelen gesplitst, als; de zakenwereld, de wereld van de kunst, de wereld van de wetenschap, van de politiek en de wereld van de religie. We menen blijkbaar, dat die los van elkaar staan en dat ze van elkaar gescheiden gehouden moeten worden. Op die manier worden we schijnheilig, omdat we iets corrupts en verachterlijks doen in de zakenwereld en dan naar huis gaan, om daar vredig met ons gezin te leven; dat legt de kiem voor schijnheiligheid, voor een dubbele levensmoraal.
    Deze aarde is werkelijk verrukkelijk. Die vogel in de top van de hoogste boom zit daar nu al iedere ochtend; van daar kan hij de wereld overzien, op de uitkijk of er geen grotere vogel in aantocht is, die hem zou kunnen doden; zijn blik richt zich op de wolken, de voorbijtrekkende schaduwen en de vaste uitgestrektheid van deze grootse aarde, op wat er aan rivieren en bossen te zien is en aan mensen, die van de vroege ochtend tot de late avond werken. 

    Wanneer je er, op het psychologische vlak, al toe komt na te denken, dan is dat om te constateren hoe verdrietig je bent. Je vraagt je werkelijk af, of de mens ooit zal veranderen - of misschien enkelen maar, heel, heel weinigen maar. en je kunt je afvragen, wat dan de betrekking is van die weinigen tot de velen. Of wat dan de betrekking is van de velen tot die weinigen. De weinigen hebben wel een relatie.
    Op dat rotsblok gezeten, de blik omlaag gericht naar het dal, met een hagedis vlak naast je, durf je je niet te verroeren, want dat zou de hagedis kunnen storen of doen schrikken. Ook de hagedis zit op de uitkijk. En zo gaat de wereld verder; met het uitdenken van goden en als getrouwe aanhangers van de hiërarchie van gods vertegenwoordigers op aarde; en zo zal heel de schijnvertoning en schande van dat netwerk van illusies vermoedelijk blijven bestaan, waarbij de duizenden problemen alleen maar ingewikkelder en complexer worden. Alleen liefde en intens meegevoel met hun Intelligentie zijn in staat de levensproblemen op te lossen. De Intelligentie is het enige instrument dat nooit onscherp of onbruikbaar wordt.


    Krishnamurti