14 keer bekeken

Krishnamurti over de Liefde

  • dinsdag 08 oktober 2019 @ 20:13
    #2
    reactie op (#1) kagib

    26-4-83 over de Liefde
    Waarschijnlijk is Liefde volledig uit deze wereld verdwenen. Bij Liefde hoort mildheid, liefdevolle zorg voor een ander zonder hem te kwetsen, zonder hem schuldgevoel op te dringen, royaal en hoffelijk te zijn en je zodanig te gedragen, dat je woorden en gedachten uit intens meegevoel voortkomen. Maar uiteraard kun je niet intens met een ander meevoelen wanneer je aanhanger bent van georganiseerde godsdiensten - instellingen, die wijdverspreid, machtig en traditiegebonden zijn en dogmatisch in het door hen vereiste geloof. 
    Om lief te hebben moet je vrij zijn. Zulke liefde is geen plezier of verlangen, geen heugenis aan voorbije belevingen. Liefde is niet de tegenhanger van jaloezie, haat en woede. Misschien klinkt dit alles nogal utopisch en idealistisch - als iets dat niet meer dan een verre wens kan zijn. Maar als je dat gelooft, blijf je moorden.

    Liefde is even reëel en even sterk als de dood. Liefde heeft niets uit te staan met verbeelding, sentiment of romantiek; en uiteraard heeft ze niets te maken met macht, status of prestige. Ze is zo stil als de wateren van de zee, en even machtig als de zee zelf; ze is als het stromende water van een rivier in al zijn eindeloze overvloed, zonder begin of einde. 
    Maar hij die jonge zeehonden of machtige walvissen doodt is bezorgd om zijn middel van bestaan. Die zal antwoorden: 'Daar besta ik van, dat is mijn vak'. Hij bekommert zich op geen enkele manier om wat wij Liefde noemen. Waarschijnlijk houdt hij van zijn gezin - of denkt hij dat hij dat doet - en laat het hem vrij onverschillig, op wat voor manier hij zijn brood verdient. Misschien is dat een van de redenen, waarom de mens een gespleten leven leidt; hij schijnt wat hij doet nooit met liefde te doen - met uitzondering van enkele mensen misschien. Als je bestond van het werk dat je met liefde deed, zou de zaak er heel anders uitzien - dan zou je begrip hebben voor de ondeelbaarheid van het leven.


    Krishnamurti

    Mooi alles wat hij hier deelt over de Liefde. En ja zo belangrijk dat je je werk met liefde doet al is dat natuurlijk wel weer beetje dubbel met wat hij hier deelt van zeehondjes doden en walvissen hihihi maar je begrijpt denk ik wel wat hij bedoelt. 
    Hoeveel mensen doen echt graag hun werk, niet voor het geld of voor status maar omdat het ze blij maakt?

    lieve warme groet Kagib

  • dinsdag 08 oktober 2019 @ 14:43
    #1

    26-4-83 over de Liefde
    Waarschijnlijk is Liefde volledig uit deze wereld verdwenen. Bij Liefde hoort mildheid, liefdevolle zorg voor een ander zonder hem te kwetsen, zonder hem schuldgevoel op te dringen, royaal en hoffelijk te zijn en je zodanig te gedragen, dat je woorden en gedachten uit intens meegevoel voortkomen. Maar uiteraard kun je niet intens met een ander meevoelen wanneer je aanhanger bent van georganiseerde godsdiensten - instellingen, die wijdverspreid, machtig en traditiegebonden zijn en dogmatisch in het door hen vereiste geloof. 
    Om lief te hebben moet je vrij zijn. Zulke liefde is geen plezier of verlangen, geen heugenis aan voorbije belevingen. Liefde is niet de tegenhanger van jaloezie, haat en woede. Misschien klinkt dit alles nogal utopisch en idealistisch - als iets dat niet meer dan een verre wens kan zijn. Maar als je dat gelooft, blijf je moorden.

    Liefde is even reëel en even sterk als de dood. Liefde heeft niets uit te staan met verbeelding, sentiment of romantiek; en uiteraard heeft ze niets te maken met macht, status of prestige. Ze is zo stil als de wateren van de zee, en even machtig als de zee zelf; ze is als het stromende water van een rivier in al zijn eindeloze overvloed, zonder begin of einde. 
    Maar hij die jonge zeehonden of machtige walvissen doodt is bezorgd om zijn middel van bestaan. Die zal antwoorden: 'Daar besta ik van, dat is mijn vak'. Hij bekommert zich op geen enkele manier om wat wij Liefde noemen. Waarschijnlijk houdt hij van zijn gezin - of denkt hij dat hij dat doet - en laat het hem vrij onverschillig, op wat voor manier hij zijn brood verdient. Misschien is dat een van de redenen, waarom de mens een gespleten leven leidt; hij schijnt wat hij doet nooit met liefde te doen - met uitzondering van enkele mensen misschien. Als je bestond van het werk dat je met liefde deed, zou de zaak er heel anders uitzien - dan zou je begrip hebben voor de ondeelbaarheid van het leven.


    Krishnamurti