31-8-91 engelen

Geplaatst op woensdag 07 februari 2018 @ 14:51 , 7 keer bekeken

31-8-91 engelen
Een rustige dag.
S' middags de stad in, voelde me innerlijk rustig, vol Liefde, een glimlach op mijn gezicht.
Het was warm, rustig lopen, genieten, opgaan in het spel van de wind.
Het bladergeruis. Pluisjes die zich lieten gaan, meegevoerd, weggeblazen op weg naar een onbekende bestemming

Nog wat door de stad gebanjerd.
Op de markt staarde de verleiding me aan, een heleboel boekenkramen.
Niks gevonden, wel elpee van Santana met titel van boek Demian Abraxas, wezen tegelijk engel en duivel. Toch niet gekocht.
Hierna rustig verder gewandeld.
Raak nog diep ontroerd door iemand die een pak van een donzige poes aanhad, ze had een kindje in de armen. Zo ontzettend lief kindje, kindje was helemaal verrukt. En ik werd zo verliefd op die poes.
Daarna weer rustig terug naar de Refter gewandeld.

Gelezen in boek over engelen.
Ja, engelen, ben ik zelf niet een engel, of is de engel mij als ik me doorstroomd voel door Liefde en vreugde. Of neemt u steeds meer de touwtjes in handen lieve Christus.
Maar lieve engel, ik ben op weg naar het Licht, naar de zuivere Goddelijke Liefde uit God.
Ik ben op weg, laat me alsjeblieft niet in de steek. Leidt me, begeleid me, steun me, vermaan me, lieve lieve Engel.


1-9-91 geven om mensen
Ja, weer een rustig dagje achter de rug.
Naar Chris.
Hij is nog steeds in dezelfde toestand.
Heel onzeker, zweven, veel blowen.
Hij ziet van alles maar mijn gevoel is dat alles uit zijn ego voortkomt, waandenkbeelden. Hij maakt het te groot, geeft het teveel macht. Er kruipt hoogmoed uit, juist door zijn onzekerheid. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat de uiteindelijke realiteit Liefde is. Alles wat hier niet uit ontspringt moet hij niet willoos volgen.

We gaan nog naar terrasje. Ik bestel cassis on ice, Chris drinkt veel alcohol.
Hij gaat alweer snel, zegt dat hij veel slaap nodig heeft, maar ik voel dat het iets anders is. Hij voelt zich ongemakkelijk bij mij, door de vele duistere krachten die in hem woeden. De laatste opmerking die ik hem meegeef, is dat het goed zou zijn als hij zou stoppen met blowen. Hij moet terug naar de aarde en de situatie onder ogen zien.
Kitty, de hond van Chris, een grote zwarte bastaard die echt niet altijd even onderdanig bij me is, is dit nu op een vreemde manier wel. Hij buigt zijn hoofd, en als ik hem aai gaat hij meteen op zijn rug liggen. Als Chris weer gaat laat Kitty heel sterk merken dat ik mee moet komen. Blijft wachten, aarzelt steeds, kijkt steeds achterom.

Ja, ik merk over het algemeen wel dat mijn uitstralingsveld verandert.
Creëer veel lachen, glimlachen op gezichten. Vooral kinderen reageren heel extreem, kijken me aan op een bepaalde manier. Wat oudere kinderen zeggen vaak hoi. Ik voel me op een onverklaarbare manier steeds meer gevuld met Liefde. Mijn droom wordt steeds meer werkelijkheid. Grappig juist toen ik die zin opschreef werd op de radio gezongen: Careful what you're dreaming, because one day they come true. (pas op wat je droomt, want eens worden ze werkelijkheid).

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/pXttgozwPJ


Welkom bij Clubs!

Kijk gerust verder op deze club en doe mee.

Wat is dit?


Of maak zelf een Clubs account aan: