9 keer bekeken

Krishnamurti volmaaktheid

  • donderdag 14 maart 2019 @ 20:13
    #2
    reactie op (#1) kagib

    Het is vreemd dat we altijd de top willen bereiken in iets, of met iets; dat ontsluit de poort naar het succes, en genieten van succes is natuurlijk ijdelheid. Trots, in welke vorm dan ook, is onmenselijk en brengt onheil. Het verlangen naar uiterlijke of innerlijke volmaaktheid sluit Liefde uit en zonder Liefde zal er - wat je ook doet - altijd teleurstelling en verdriet zijn. De Liefde is volmaakt noch onvolmaakt; volmaaktheid en onvolmaaktheid doen zich alleen voor wanneer de Liefde ontbreekt.
    De Liefde streeft nooit iets na; ze probeert niet het volmaakte te bereiken. Zij is de vlam zonder de rook; in een poging het volmaakte te verwezenlijken ontstaat alleen maar meer rook; perfectie ligt dan alleen in het streven, dat mechanisch is, in de vervolmaking van gewoonten, in de imitatie, in het verwekken van meer angst. Iedereen wordt opgevoed om te wedijveren, om te slagen; dan wordt het doel het allerbelangrijkste. De liefde voor de zaak zelf verdwijnt. Dan wordt het instrument niet bespeeld uit liefde voor de klank, maar om wat het zal opleveren aan roem, geld, prestige, enz.

    Krisnamurti

    Ik zou zeggen dat hij het wel heel zwart-wit maakt. Op zich kun je uit heel pure gronden streven naar volmaaktheid. Naar innerlijke volmaaktheid, de intentie daarin hebben, daar alles voor over hebben. Puur en eerlijk willen zijn, de durf om alles te voelen toe te laten wat die volmaaktheid in de weg staat. En ja dat kan alleen in voeling met die ware Liefde. In die voeling wil je niets liever dan samen komen met die Liefde wat hiervoor ook nodig is. Zonder enig verder verlangen of belangen. 

    lieve warme groet Kagib

  • donderdag 14 maart 2019 @ 16:53
    #1

    Het is vreemd dat we altijd de top willen bereiken in iets, of met iets; dat ontsluit de poort naar het succes, en genieten van succes is natuurlijk ijdelheid. Trots, in welke vorm dan ook, is onmenselijk en brengt onheil. Het verlangen naar uiterlijke of innerlijke volmaaktheid sluit Liefde uit en zonder Liefde zal er - wat je ook doet - altijd teleurstelling en verdriet zijn. De Liefde is volmaakt noch onvolmaakt; volmaaktheid en onvolmaaktheid doen zich alleen voor wanneer de Liefde ontbreekt.
    De Liefde streeft nooit iets na; ze probeert niet het volmaakte te bereiken. Zij is de vlam zonder de rook; in een poging het volmaakte te verwezenlijken ontstaat alleen maar meer rook; perfectie ligt dan alleen in het streven, dat mechanisch is, in de vervolmaking van gewoonten, in de imitatie, in het verwekken van meer angst. Iedereen wordt opgevoed om te wedijveren, om te slagen; dan wordt het doel het allerbelangrijkste. De liefde voor de zaak zelf verdwijnt. Dan wordt het instrument niet bespeeld uit liefde voor de klank, maar om wat het zal opleveren aan roem, geld, prestige, enz.

    Krisnamurti