10 keer bekeken

Kagibs dagboek

  • woensdag 10 oktober 2018 @ 13:07
    #1

    27-5-99 nog over de conferentie
    Nou in het kort, had ik ook nog twee mooie ervaringen met insecten. Eerst een rups die ik redde maar heel kieskeurig was op welk blad ik hem zette, daarna een zelfde ervaring met een kever die ook niet zomaar van mijn hand ging. Wat dit me wil zeggen?
    Iedere mens heeft een andere aanpak nodig?
    Ook nog een mooie ervaring met koeien die op het aangrenzende grasland stonden. Als je voor het hek ging staan dan kwamen ze met z'n allen aangerend en bleven je van dichtbij aan staan staren. Het waren trouwens jonge koetjes. Toen kwam er een kind aan, een meisje en kletsten een beetje met elkaar, gaven gras aan de koeien. Dat bleek de reden zijn waarom ze kwamen aangehold. Toen zag ik dat een bepaalde deur openstond waarachter heel hoog gras stond.

    Samen hebben we toen dat hele hoge groene gras kunnen geven. Ook nog veel makkelijker omdat er nu geen prikkeldraad tussen zat. Toen voelde ik zoiets, er zijn allemaal zo'n grote beelden over de wereld over het leven, maar is dit het niet gewoon. Het gras geven aan die koetjes vol vreugde en plezier. Is de onbevangenheid niet het allerbelangrijkste, die juist bij de Rozenkruisers de nek wordt omgedraaid.
    Frappant was dat toen ik naar huis ging, en in een boek van de Rozenkruisers las, dat hier alles in stond waar ik op het Conferentieoord achter gekomen was. Wat ik toen las raakte ook heel diep, en ik kreeg het gevoel dat ik niet alleen was, dat onzichtbaar alle steun aanwezig is, even een overstroming van een intense Liefde en verbondenheid.

    Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/t-nvL5v9HnKy