10 keer bekeken

Osho ont-moeten

  • dinsdag 09 oktober 2018 @ 19:55
    #2
    reactie op (#1) kagib

    Als je eenmaal in een huwelijk zit, ga je elkaar als vanzelfsprekend beschouwen. Dat vernietigt alle liefdes. De vrouw denkt dat ze de man kent, en de man denkt dat hij de vrouw kent. Geen van beiden kent de ander. Het is onmogelijk de ander te kennen, de ander blijft een mysterie. En om de ander als vanzelfsprekend te beschouwen is beledigend, respectloos.
    Denken dat je je vrouw kent is heel erg ondankbaar. Hoe kun je je vrouw kennen? Hoe kun je de man kennen? Ze zijn voortgaande ontwikkelingen, ze zijn geen dingen. De vrouw die je gisteren kende, is er vandaag niet meer. Er is zoveel water door de Ganges gestroomd, ze is iemand anders, totaal anders. Ga opnieuw ontmoeten, begin opnieuw, neem het niet als vanzelfsprekend aan.
    En kijk je 's morgens eens opnieuw naar het gezicht van de man bij wie je vannacht geslapen hebt. Hij is niet meer dezelfde persoon, er is zoveel veranderd. Zoveel, zo onmeetbaar veel is veranderd. Dat is het verschil tussen een ding en een persoon. Het meubilaur in de kamer is hetzelfde, maar de man en de vrouw zijn niet meer dezelfde. Onderzoek opnieuw, begin opnieuw. Dat bedoel ik met ontmoeten.

    Ont-moeten betekent dat je altijd opnieuw begint, je voortdurend probeert elkaar te leren kennen. Steeds weer stel je jezelf aan elkaar voor. Je probeert de vele facetten van de persoonlijkheid van de ander te zien. Je probeert steeds dieper door te dringen in zijn sfeer van innerlijke gevoelens, in de diepe nissen van zijn wezen. Je probeert een mysterie te ontrafelen dat niet ontrafeld kan worden.
    Dat is de vreugde van de liefde: het verkenen van het bewustzijn. En als je de ontmoeting aangaat en die niet beperkt tot een huwelijk, dan wordt de ander een spiegel voor jou. Door hem te verkennen, verken je onbewust ook jezelf. Door dieper in de ander te komen, zijn gevoelens te kennen, zijn gedachten, zijn diepere roerselen, ga je ook je eigen diepe roerselen kennen. Geliefden worden spiegels voor elkaar, en dan wordt liefde meditatie.

    Wat hij hier zegt kan natuurlijk ook plaatsvinden, al ben je niet getrouwd, dat je een relatie hebt. Zo snel zetten dingen zich vast, verdwijnt het echte leven en beleven uit de relatie. Zo snel zie je elkaar niet, voel je elkaar niet meer aan, wordt er zoveel niet meer uitgesproken, meer en meer een langs elkaar leven zonder nog ooit echt contact te maken. Mooi pleidooi wat hij hier uitwerkt.

    En uiteindelijk kun je het nog breder maken, het totale leven zou zo beleefd kunnen worden, alles en iedereen steeds weer als nieuw ont-moeten. 

    lieve warme groet Kagib

  • dinsdag 09 oktober 2018 @ 16:22
    #1

    Als je eenmaal in een huwelijk zit, ga je elkaar als vanzelfsprekend beschouwen. Dat vernietigt alle liefdes. De vrouw denkt dat ze de man kent, en de man denkt dat hij de vrouw kent. Geen van beiden kent de ander. Het is onmogelijk de ander te kennen, de ander blijft een mysterie. En om de ander als vanzelfsprekend te beschouwen is beledigend, respectloos.
    Denken dat je je vrouw kent is heel erg ondankbaar. Hoe kun je je vrouw kennen? Hoe kun je de man kennen? Ze zijn voortgaande ontwikkelingen, ze zijn geen dingen. De vrouw die je gisteren kende, is er vandaag niet meer. Er is zoveel water door de Ganges gestroomd, ze is iemand anders, totaal anders. Ga opnieuw ontmoeten, begin opnieuw, neem het niet als vanzelfsprekend aan.
    En kijk je 's morgens eens opnieuw naar het gezicht van de man bij wie je vannacht geslapen hebt. Hij is niet meer dezelfde persoon, er is zoveel veranderd. Zoveel, zo onmeetbaar veel is veranderd. Dat is het verschil tussen een ding en een persoon. Het meubilaur in de kamer is hetzelfde, maar de man en de vrouw zijn niet meer dezelfde. Onderzoek opnieuw, begin opnieuw. Dat bedoel ik met ontmoeten.

    Ont-moeten betekent dat je altijd opnieuw begint, je voortdurend probeert elkaar te leren kennen. Steeds weer stel je jezelf aan elkaar voor. Je probeert de vele facetten van de persoonlijkheid van de ander te zien. Je probeert steeds dieper door te dringen in zijn sfeer van innerlijke gevoelens, in de diepe nissen van zijn wezen. Je probeert een mysterie te ontrafelen dat niet ontrafeld kan worden.
    Dat is de vreugde van de liefde: het verkenen van het bewustzijn. En als je de ontmoeting aangaat en die niet beperkt tot een huwelijk, dan wordt de ander een spiegel voor jou. Door hem te verkennen, verken je onbewust ook jezelf. Door dieper in de ander te komen, zijn gevoelens te kennen, zijn gedachten, zijn diepere roerselen, ga je ook je eigen diepe roerselen kennen. Geliefden worden spiegels voor elkaar, en dan wordt liefde meditatie.

    Osho