7 keer bekeken

Kagibs dagboek

  • dinsdag 09 oktober 2018 @ 15:07
    #1

    26-5-99 de Pinksterconferentie
    Alles is helemaal op zijn plaats gevallen.
    Hoe dit zo gebeurd is, heb ik wel goed tot uitdrukking kunnen brengen in het delen met Annema. Hierna dus enkele fragmenten daaruit:

    De Pinksterconferentie is achter de rug, en het was een waar Pinksteren. Het is een groot feest geworden.
    Ik barstte bijna uit elkaar van vreugde, Liefde, diepe vrede.
    Ik heb eindeloos rondgelopen, stapje voor stapje, heel langzaam, heel veel stil gestaan. Ik was in het moment bij dat wat was.
    Ik voelde dat de weg die de Rozenkruisers gaan, niet meer klopt, het past niet meer in deze tijd, ze lopen aan de Waarheid voorbij. Veel te veel praten over van alles maar niet zien en ervaren dat wat is.
    Vreemd om juist op het grondgebied, in het energieveld van de Rozenkruisers tot deze conclusie te komen. Maar ik ervaar dat dit energieveld tijdloos is, hierin is alles aanwezig wat zich nog in de toekomst kan gaan ontvouwen, het gehele Goddelijke Plan met de mensheid. Ik sta daar buiten de tijd. Als ik daar ben dan zit ik op een soort van eilandje, of ik ben in het paradijs. Maar waar de leerlingen mee bezig zijn staat niet buiten de tijd en ze ervaren eigenlijk, over het algemeen dan, niet werkelijk dit energieveld, wat dit energieveld hen wil aanduiden. 
    De andere conclusie is, ik sta aan de andere kant. Ik ben de weg gegaan, er ligt daar voor mij geen proces meer, er valt daar voor mij niets meer te leren. Ik zit daar op een eilandje, een paradijs, de hemel. Oké het is heerlijk om in die hemel te zijn maar nu is het tijd voor daadkracht, dat wat in me wakker geworden is, dat dit van de grond komt, dat dit gedeeld gaat worden, dat dit zich gaat verspreiden, dat ik hiervoor moet gaan staan en alles geven. Niet binnen de Rozenkruisers maar daarbuiten.

    Nogmaals het was een waar Pinksterfeest.
    Heel intens, een big smile, zingen, hummen. Eindeloos stil gestaan bij een boom, het ruisen van de wind in de blaadjes, het glinsterspel van de zon met de blaadjes. Meer hoeft dan niet meer. En de mensen lopen daar allemaal aan voorbij. Als het ene moment al geen vervulling biedt wat wil je dan dat er een heleboel andere werelden opengaan, als je deze wereld niet kan zien voor wat die is? Als je deze wereld werkelijk ziet, dan is daar God aanwezig, dan is daar Het aanwezig in het moment, van daaruit ontvouwt zich alles in de Stroom van het Leven, in de tijdloosheid, in het eeuwige Moment. We zitten zozeer in ons hoofd dat we niet meer zien dat wat is. Ook door de intensiteit van de energie daar had ik vaak langere tijd mijn ogen dicht en toen ervaarde ik dat ik ook zo zou kunnen leven, want ik heb alles, dat zit in mezelf. Daar is de basis, in mezelf, die plaats van vrede, Liefde, dan is alles gewoon goed. In het zien is veel schoonheid, en in het luisteren maar ik ben niet afhankelijk van deze zintuigen want de basis blijft mezelf, het thuis voelen bij mezelf, in die Bron, waardoor ik verbinding kan maken met de Bron buiten mezelf.
    Er waren ook veel kinderen, veel meer dan anders, wat ook symbolisch was in verbinding met de Heilige Geest. Die kinderen zeggen gewoon hoi, hebben geen houding, voelen veel meer verbinding met dat wat is, die onbevangenheid, het spelen om het spelen, een ont-dekkingstocht.

    Er was ook een vogel, een merel die een heleboel melodietjes zong.
    Ik was hier veel mee bezig, genoot ervan. Die merel kan dus een eindeloos scala van melodietjes laten horen. En toen vroeg ik me af, weet die merel nou zelf welk melodietje hij tevoorschijn tovert, en wat is de zin ervan? Is dit gewoon genieten dat ie lekker aan het zingen is of? Er was één melodietje dat bijna menselijk was. Had ie dat nou van ons mensen overgenomen?
    Ik voel eigenlijk wel verbinding met die merel. Ik weet ook niet van tevoren wat ik zeg, het borrelt gewoon naar buiten. In het moment ontvouwt het zich. En ik "zing" dan mijn lied voor iedereen die het maar wil horen.


    Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/t-XETfb7yOS3