6 keer bekeken

Kagibs dagboek

  • dinsdag 09 oktober 2018 @ 13:05
    #1

    10-5-99 algemeen verslag
    Lange tijd niet meer in mijn dagboek geschreven, het voelde niet meer.
    Zoveel is er ook eigenlijk niet te melden, wel zat processen, maar niet wezenlijk van belang voor het nageslacht.
    Het zoeken naar de juiste vormgeving, naar mogelijkheden tot uitdrukking, keuzes maken, overgave, eerlijk zijn, loslaten.
    Het ziet er naar uit dat het wel vruchten aan het opleveren is.
    Bij het centrum de Kracht mag ik voortaan een keer per week de avond leiden, een soort bezinningsavond met geleide meditatie, stilte en napraten. Ik dacht dat ik ook daar weer los moest laten. Dit heb ik toen ook gedaan maar Dick wilde me niet kwijt waardoor nu dus die mogelijkheden ontstaan zijn.
    Wat Almen betreft, dat heb ik losgelaten, te afgelegen.
    Eens even in mijn agenda kijken of er nog iets wezenlijks te vermelden is.

    Bij weekend-conferentie nog wel een bijzondere ont-moeting.
    Het was een extatisch weekend, en dus die ont-moeting met die vrouw, een mooie vrouw, geen toeval, op dezelfde golflengte, zeer inspirerend, zeer veel wakker makend. Maar ik heb ook ter plekke een les geleerd, ben niet in de angst geschoten, ben open en eerlijk gebleven wat er allemaal in me omging. Het maakte me ook gewoon niet uit of ze wel of geen vriend had, dit contact was gewoon kostbaar en dit liet ik blijken ook. Ik deelde openlijk met haar over mijn leven, en er ontstond een heel diepe verbinding. Van tevoren was ik heel intens met haar bezig, maar juist omdat ik alles openlijk deelde met haar was daarna, na ons contact een grote rust in mij. We hebben adressen uitgewisseld maar ik voelde dat ik een bepaalde les geleerd had. Hierna hoefde niets meer. Voor de eerste keer was zij het dan ook, Vera dus, die na een aantal dagen reageerde met een lief kaartje. Toen heb ik wel geantwoord maar sindsdien niets meer gehoord, ook geen reactie op mijn telefoontjes dat ik haar bij de Pinksterconferentie wil zien. Dat was ons plan om elkaar bij de conferenties te ont-moeten. Nou ja wat er aan de hand is weet ik niet, maar het heeft waarschijnlijk met haar vriend te maken.

    Verder voel ik eigenlijk geen behoefte om nog iets te vermelden.
    Processen met de Rozenkruisers waardoor mijn eigenheid steeds helderder wordt. Intensiever contact met Marie Jose, mag voor mij nog wel intensiever, maar ja ook zij is niet vrij. Ik voel gewoon steeds dat we elkaar bekrachtigen, het is gewoon fijn om bij elkaar te zijn. In de familie gebeurd ook nog van alles maar blijf daarbij aan de kant staan, houdt me eigenlijk helemaal niet bezig.


    Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/t-RmgYDphtGC