9 keer bekeken

Kagibs dagboek

  • donderdag 13 september 2018 @ 15:22
    #1

    29-7-94 therapie
    Nou, de ontmoeting heeft plaatsgevonden.
    Ze zag er op de foto heel anders uit dan nu.
    Nu leek ze afstandelijk, vormelijk.
    In ieder geval, voor de eerste keer in mijn leven ga ik in therapie.
    Reïncarnatietherapie.
    Spannend, wat er allemaal uit gaat komen.
    Komende dinsdag gaat de eerste sessie plaatsvinden.
    Een vreemde situatie, ze is even oud als ik, en volgens mij heeft ze geen relatie.
    Petra, oh Petra.
    Frappant was ook, dat juist gister het verdriet weer omhoog kwam. Heel functioneel, daardoor werd ook duidelijk waar bij mij de zwakke en pijnlijke plekken zitten.
    Na het consult zakte het wat weg, niet helemaal.
    Alles gedeeld bij thuiskomst.
    Maar een uurtje voor het slapengaan viel het verdriet ploeps zonder enige aanleiding weg.

    7-5-97 eerste sessie
    Gister de eerste sessie bij Petra.
    Het was toch anders dan ik verwacht had.
    Ik had helemaal niet het idee dat ik terug ging in de tijd.
    Ik twijfelde of ik niet gewoon alles ter plekke verzon.
    Het verdriet was in ieder geval heel tastbaar. Het kwam ineens opzetten bij het idee dat ik niet door iemands afweer kon komen. Toen kwam ik toch bij mijn vader uit. In mijn verbeelding wilde ik hem liefde betonen maar hij liet dit niet toe. Eerst bleef ik dit zeer intens proberen en toen kwam er een soort van gelatenheid over me heen.
    Toen ik mezelf als volwassene erachter stelde kon ik ook geen contact leggen met mijn kleine kindje omdat het zoveel kracht en zelfstandigheid uitstraalde. Ik voelde in eerste instantie wel heel veel liefde voor Kareltje.
    Ik begrijp nu dat dit ook een patroon was in mijn leven. Na een kort gevecht gaf ik heel snel op en dan kon het me schijnbaar niet meer schelen en ging ik weer verder. Door die gelatenheid heb ik veel kracht, veel wil, weg laten stromen, ook als gevolg dat mijn Zelfverbinding zo sterk is, waardoor mijn persoonlijkheidje helemaal overstraald werd.
    Nu heeft Petra aan me gevraagd om elke dag even contact te leggen met Kareltje en ik heb het idee dat er al heel wat toenadering gekomen is.

    Wat Petra betreft, is ze ook meteen weer een test.
    Ik was juist geraakt door haar open, lieve zachte uitstraling. Maar nu laat ze helemaal zichzelf niet zien, heeft een beroepshouding waarschijnlijk uit zelfbescherming.
    Vanuit mijn hart heb ik haar al verschillende keren willen omhelzen maar door haar uitstraling heb ik dit gelaten. Toch ga ik dit de volgende keer ter sprake brengen, dat hoort bij mijn therapie.

    Ja, en nu ben ik een heel kwetsbaar jongetje met grote behoefte aan knuffelen, aan wegkruipen, en ik ben hier heel blij mee.
    Het is zacht, het is lief, er is verdriet, maar dit is werkelijk wat ik nu ben.


    Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/t-ix7VnZOC10