10 keer bekeken

Kagibs dagboek

  • woensdag 12 september 2018 @ 15:02
    #1

    20-4-97 desillusie
    Zonder tv kruipt de tijd zeker langzamer voorbij.
    Wat Almen betreft, staat alles op losse schroeven.
    Mijn hart zei zeker ja tegen de plek, de energie die daar is door de concentratie van ley-lijnen.
    Maar de plannen, en de mensen is een heel andere zaak.

    We waren zo'n fijn clubje samen. Zo vrolijk, spontaan, uitgelaten, als kinderen.
    Enigszins verwonderd was ik wel hierover, maar dit was de invloed van deze plek.
    Juist daardoor werd het contrast tussen ons en de anderen heel duidelijk.
    Heel duidelijk werd dat Jakob heel anders in de wereld staat.
    Er is daar totaal geen mogelijkheid om onze kwaliteiten tot uitdrukking te brengen.
    Zijn idee is dat we dienstbaar moeten zijn in praktische zin, lichamelijk werk op allerlei manieren. Daarbij wil hij een bepaalde structuur in het jaar inbouwen waar ik totaal niet mee eens ben, en als oud ervaar.
    In ieder geval ga ik morgen een brief schrijven hoe ik alles ervaar en wat ik zelf voor ogen heb dat kan gebeuren. En dan maar weer afwachten.

    Gisteren had ik er eerlijk gezegd genoeg van.
    Ik voelde me zwaarmoedig, had er helemaal geen zin meer in. Steeds maar weer omschakelen, steeds maar geen mogelijkheid om werkelijk te beginnen.
    Vandaag is de vrede weer terug gekeerd.
    Morgen ga ik weer nieuwe stappen zetten.

    Er blijft binnenin veel beweging.
    Maandag was een heerlijke dag.
    Brief geschreven aan Jakob dat onze samenwerking voorbij lijkt te zijn.
    Ook nog afspraak gemaakt met Petra, reïncarnatietherapeute met wie ik al heel lang een verbinding wilde leggen. Ze doet me iets, haar foto in de klikgids raakt me.
    Nou, aanstaande maandag gaat t dan gebeuren. Er had iemand afgezegd waardoor ik snel aan de beurt kom. Spannend.

    Gister kwam dus de opstand en de wanhoop naar boven, het verdriet.
    Er borrelt veel in mij maar het is nog niet echt naar boven gekomen.
    Heb deze emoties wel gedeeld met Jomanda en Maria H.
    's avonds heeft t. het wel verzacht, maar vandaag ervaar ik dat het zeker nog niet weg is.
    Maar ik druk het niet weg en zie wel waar deze stroom heen gaat.
    Het is wel fijn dat ieder van ons groepje dezelfde conclusie getrokken heeft uit het reisje naar Almen. Dat we een heel fijn groepje zijn en dat we elkaar vaker moeten ontmoeten.
    Nou, dat is toch iets.


    Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/t-jZAO3v3mty