7 keer bekeken

Kagibs dagboek

  • dinsdag 11 september 2018 @ 14:51
    #1

    16-3-97 seksualiteit
    Het proces tussen mij en Wies gaat door.
    Heel bijzonder.
    Ze is vrijdag langsgeweest maar toen ze net weg was voelde ik dat ons proces niet voorbij was.
    Het komt eropneer in heel aardse bewoordingen dat ik met haar naar bed wil, dat ik de seksualiteit met haar wil beleven.
    Toen vond er in mij een proces plaats over, welk deel in mij dit wil. Is het alleen maar lust of wil het Leven dit in mij, mijn Ziel. Steeds weer afstemmen en juist dan voelde ik sterk dat mijn Ziel dit wilde, dat ik Wies hierin kan helpen. De Liefde wil nu ook tot uitdrukking komen in de seksualiteit.
    Zaterdag kon ik haar niet bereiken, zondag uiteindelijk wel.
    Ze reageerde spontaan en is gisteravond gekomen.
    Het bleek dat mijn proces zich helemaal met haar verbond, dat ze ook bezig was geweest met het aspect van de seks. Toch bleef het ook deze keer vooral bij praten. Maar nu durf ik zonder angst de impulsen van mijn Hart te volgen., ook met de seksuele aandrang erbij.

    Ons proces is nog niet voorbij.
    Ze heeft de poort van haar mond nog niet voor mij geopend.
    Alleen maar met woorden, waardoor de taal van de lichamelijke Liefde nog niet gesproken kon worden. Ik ervaar hierin een terughouding bij haar. Het heeft met overgave te maken. Ze durft zich nog niet aan mij over te geven.
    Ik heb haar nu geschreven over de mond en ik voel dat dit goed is.
    Dan kan ze zich rustig voorbereiden op onze volgende ont-moeting.


    17-3-97 eigen Kracht
    Het leven blijft onvoorstelbaar.
    Ik had nu eigenlijk ongeveer in Breda moeten zitten. Maar op het laatst is onze afspraak (afspraak Maria H.) afgezegd.
    Vanmorgen ging de telefoon. Hannah van Buuren, Maria was ziek, met barstende hoofdpijn opgestaan en maar weer snel naar bed gegaan.
    Het verrassende was dat er geen teleurstelling was, meer een bekrachtiging.
    Een bekrachtiging dat ik geheel op mijn Hart mag vertrouwen en de keuzes die ik van daaruit maak. Dat dit juist zo verschrikkelijk belangrijk is.
    Ik voelde ook dat mijn afspraak met Maria voortkwam uit angst/onzekerheid. Ik had eigenlijk weer mijn kracht afgegeven aan Maria, me afhankelijk gemaakt van Maria. In een flits kreeg ik die kracht ook terug. Zonder angst zal ik nu de uitdagingen aangaan er totaal voor gaan staan wat ik in mijn Hart voel. Ik zal mijn verantwoordelijkheid oppakken en het resultaat is hierin niet belangrijk.

    Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/t-HUkifSbsoN