8 keer bekeken

Almaas vriend en minnaar

  • maandag 10 september 2018 @ 19:57
    #2
    reactie op (#1) kagib

    Als je tegelijkertijd vriend en minnaar bent, verdwijn je, ben je weg, ben je een lied. Maar dat lied is zo subtiel, zo verfijnd, omdat het zowel objectief als zoet is. Het is niet alsof het denken weg is; het heeft er meer van weg dat hoofd en hart één zijn. Er is sprake van absolute helderheid en die helderheid op zich is erg zoet!
    Het is een zeldzame combinatie bij mensen. Doorgaans scheiden we die twee. Dat is makkelijker. Maar het is wel mogelijk.

    Als je minnaar en vriend tegelijk bent, ben je niet zomaar twee rivieren die samenstromen, maar ook kristalheldere rivieren. Er is sprake van frisheid, helderheid en subtiliteit. De tederheid is erg teder; tegelijkertijd is zij intens en die intensiteit is subtiliteit. De intense zoetheid heeft iets scherps. De zoetheid is zo intens dat ze verpletterend is. De zoetheid doet je niet alleen smelten, ze vernietigt je. Je verandert in een suikerklontje, een regenboog, een gekleurd suikerklontje.

    Deze minnaar is een steunpilaar; lief, objectief, blij, vriendelijk.
    Liefde is het rijk van het hart en intimiteit heeft met het hart te maken. Er is een gevoel van totale betrokkenheid. Niets wordt achtergehouden. Alles zit bij ellaar in de pan; alles is versmolten.
    Het is geen kwestie van geven of krijgen. Eenheid is geen kwestie van begrijpen of zijn, geen kwestie van zelf of een ander. Het is geen kwestie van mededogen of liefde, liefde of inzicht. Het is allemaal één. Alles is Liefde. Het hart is de overvloed, de overstromende fontein zelf, het weefsel van de Liefde zelf. Het leven als een feest.

    Liefde is in feite niets anders dan synthese, de vereniging van Waarheid en genoegen. Als er sprake is van Waarheid, als jij Waarheid bènt, als jij vreugde bent - tegelijkertijd en samen - dan ben je Liefde. Als de Waarheid zoet is, is het Liefde. Als genoegen waar is, is het Liefde. Liefde herbergt zowel genoegen als Waarheid.

    Om van te proeven, wat hij hier deelt. Het zou een mooie wereld zijn als meer en meer dit beleven in de mens vrij kwam. Echt een zijn met elkaar in alles. 

    lieve warme groet Kagib

  • maandag 10 september 2018 @ 19:43
    #1

    Als je tegelijkertijd vriend en minnaar bent, verdwijn je, ben je weg, ben je een lied. Maar dat lied is zo subtiel, zo verfijnd, omdat het zowel objectief als zoet is. Het is niet alsof het denken weg is; het heeft er meer van weg dat hoofd en hart één zijn. Er is sprake van absolute helderheid en die helderheid op zich is erg zoet!
    Het is een zeldzame combinatie bij mensen. Doorgaans scheiden we die twee. Dat is makkelijker. Maar het is wel mogelijk.

    Als je minnaar en vriend tegelijk bent, ben je niet zomaar twee rivieren die samenstromen, maar ook kristalheldere rivieren. Er is sprake van frisheid, helderheid en subtiliteit. De tederheid is erg teder; tegelijkertijd is zij intens en die intensiteit is subtiliteit. De intense zoetheid heeft iets scherps. De zoetheid is zo intens dat ze verpletterend is. De zoetheid doet je niet alleen smelten, ze vernietigt je. Je verandert in een suikerklontje, een regenboog, een gekleurd suikerklontje.

    Deze minnaar is een steunpilaar; lief, objectief, blij, vriendelijk.
    Liefde is het rijk van het hart en intimiteit heeft met het hart te maken. Er is een gevoel van totale betrokkenheid. Niets wordt achtergehouden. Alles zit bij ellaar in de pan; alles is versmolten.
    Het is geen kwestie van geven of krijgen. Eenheid is geen kwestie van begrijpen of zijn, geen kwestie van zelf of een ander. Het is geen kwestie van mededogen of liefde, liefde of inzicht. Het is allemaal één. Alles is Liefde. Het hart is de overvloed, de overstromende fontein zelf, het weefsel van de Liefde zelf. Het leven als een feest.

    Liefde is in feite niets anders dan synthese, de vereniging van Waarheid en genoegen. Als er sprake is van Waarheid, als jij Waarheid bènt, als jij vreugde bent - tegelijkertijd en samen - dan ben je Liefde. Als de Waarheid zoet is, is het Liefde. Als genoegen waar is, is het Liefde. Liefde herbert zowel genoegen als Waarheid.


    A.H. Almaas