10 keer bekeken

Kagibs dagboek

  • vrijdag 10 augustus 2018 @ 16:26
    #1

    10-10-95 massageweekend afsluiting
    Eventjes terug naar waar ik gebleven was.
    Ja, die hartmeditatie dus.

    Hierna voelde ik zoveel Liefde, maar ik kon die niet kwijt. Ervaarde barrières, wilde eigenlijk iedereen omhelzen maar wist dat dit niet kon. Wel een diepe verbinding, een diep delen met Ingrid.
    Uiteindelijk gingen we dus naar t Reftercafé (weekend was dus op de Refter de woonwerkgemeenschap in Nijmegen waar ik gewoond heb).
    Er vond in mij een wisselwerking plaats tussen, in totale innerlijke verstilling blijven of alle Liefde die ik in me had uitdelen.
    Het laatste kreeg de overhand.
    In het café, Annemiek, een ongelooflijk enthousiaste begroeting. Ik kwam precies op het goede moment. Ze had het heel moeilijk en ik heb haar alle Liefde kunnen geven die ik in me had. Ik voelde me ook heel dicht bij haar, ook een lichamelijke aantrekking. We bellen elkaar nog eens.

    De volgende dag, polariteitmassage.
    Met z'n allen leggen we onze handen op één persoon. Voor ieder weer een ander ervaren. Ik werd er heerlijk rustig van, vond het fijn die handen te voelen.
    's Middags vrije massage, was heel fijn. Je kunt zo nog heel lang bezig zijn met een gezicht. Weer fijne stimulerende opmerkingen.
    Toen alles opruimen en afscheid. Verdriet en Liefde.
    Ja, ik was deze keer geen buitenstaander. Ik was deel van de groep, en ze waren blij dat ik er was. Uiteindelijk heb ik me wel los kunnen rukken.
    Door naar Anki.

    Een lange reis, gedragen door muziek. Junkfood gegeten.
    In Heerlen duurt het nog een tijdje voor ik met de treintaxi meekan.
    Als ik aankom, he wat nou, alles in de verbouwing, maar hoe kom ik nu binnen?
    Ik een paar keer rond het complex heengelopen met mijn rugzak. Ik vond het allemaal wel grappig. Uiteindelijk probeer ik Anki te bellen, telefoon steeds in gesprek.
    Dan zie ik Nel langskomen, ik erachteraan, maar ook haar verlies ik uit het oog. Ik blijf het allemaal wel grappig vinden, lig in een deuk. Uiteindelijk vind ik Nel nog een keer, en dan blijkt de ingang heel ergens anders te zijn. Nel kan er eerst niet echt om lachen, maar uiteindelijk kan ik mijn vreugdevonk wel aan haar overbrengen. In het flatcomplex is het ook nog een hele zoektocht en dan komt Anki ons zelf tegemoet. Lachen, gieren, brullen.


    12-10-95 diepe verbinding
    vanmiddag stemexpressie met Yvonne.

    Het is veel te mooi wat tussen mij en Yvonne gebeurd. Het gaat zo diep, ik ervaar dat dit wederzijds is. Zo'n warme tedere stroom. We konden ons maar niet van elkaar losmaken, het was gewoon veel te fijn. Maar ja, ze is dus getrouwd, gelukkig getrouwd zoals ze zelf zegt. Wat wil ik dan nog, wat kan er dan nog? Ze zou gewoon het ideale maatje zijn. Ze vult me aan, stimuleren elkaar. Ze geeft me vertrouwen, is totaal open. Maar het is gevaarlijk spel, en volgens mij voelen we dit beide.
    Ze ziet me heel scherp, maar met Liefde. Ik kan veel van haar leren. Mijn lichaam, spiegel van de ziel. Hierin is nog veel werk te doen.


    Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/iSKhYjPETl