10 keer bekeken

Kagibs dagboek

  • vrijdag 10 augustus 2018 @ 16:26
    #1

    6-10-95 massageweekend 1
    Begin is al heel fijn geweest.
    We zijn met een groepje van 6 en de twee cursusleiders, Ingrid en Frans.
    Alles harmonieus en ontspannen,vreugdevol.
    We waren gewoon meteen een heel fijn clubje, het klikte gewoon.
    En toen gingen we beginnen.

    Zojuist lichaamsmassage gedaan. Ik ben tot de ont-dekking gekomen dat ik helemaal niet zo'n behoefte heb aan intensieve kneding van mijn lichaam. Mij doet veel meer de zachte aanraking, teder, met veel aandacht.
    Wat mijn eigen masseren betreft, ik ben er wel tevreden over. Heb gewoon mijn gevoel gevolgd en realiseerde me dat het inderdaad niet om de vorm gaat maar om de aandacht. Geeft me zelfvertrouwen om het eerder bij iemand te doen.

    De middag ook heel fijn. Lange pauze, lekker gewandeld met en zonder walkman.
    De massage was deze keer wel aangenaam, ontspannen.
    Wat mijn eigen masseren betreft krijg ik steeds meer zelfvertrouwen door positieve respons en uitwerking.


    9-10-95 hartmeditatie
    Ja, het weekend is weer voorbij. Het was heerlijk.
    Het was lekker zoals cursusleider Frans het steeds zei in allerlei combinaties en waar hij wel een beetje mee geplaagd werd.
    Eventjes terugblikken:

    Ja, zaterdagavond werd heel bijzonder.
    Eerst een speelse meditatie op muziek. Aan de ene kant zwaar afzien aan de andere kant heerlijk ontspannen. Het bracht dicht bij elkaar.
    Maar wat daarna gebeurde veroorzaakte werkelijk een wonder. Zo'n grote innerlijke verandering in mij.
    Het was een hartmeditatie op muziek.
    Je moest er een bepaalde beweging bij doen, een bepaald pasje in ritme met je ademhaling.
    Onder de oefening zelf vond ik het eigenlijk een beetje geforceerd, en het ritme was eigenlijk te snel voor mijn normale ademhaling. Je moest in ieder geval wel heel goed met je aandacht
    er bij zijn, niet afdwalen.
    Het was dus vier keer hetzelfde muziekje, met steeds hetzelfde pasje, maar dan drie keer in
    een andere richting en de laatste keer een combinatie..
    Op den duur begon ik er wel in te komen maar het werkelijke wonder gebeurde pas na het
    dansje tijdens het ontspanningsgedeelte.
    Er werd toen gezegd dat je kon gaan liggen of zitten.
    Maar daar had ik helemaal geen behoefte aan, ik stond heerlijk.
    Aan het dansje zat ook nog een belangrijk aspect dat je, je hand op je hart moest houden, en dan beurtelings je arm moet strekken en uitreiken vanuit het hart. Een geven vanuit je hart.
    Dit voelde dus fantastisch, tijdens de ontspanning wilde ik mijn hand gewoon niet van mijn
    hart nemen in het begin.
    Er hoefde niets meer, alles was gewoon perfect. Wat mij betreft kon ik daar de rest van mijn
    leven blijven staan.
    Ondertussen bleef de muziek, de klanken voortduren.
    Van daaruit voelde ik toch dat ik in een bepaalde beweging wilde komen.
    Eerst een eindeloos uitreiken, uitstromen, alle Liefde geven die in me was. Mijn arm
    uitgestrekt, handpalm naar boven. Hierna begon er nog veel meer te stromen.
    Heel belangrijk hierbij, mijn linkerarm, zo soepel de beweging, hij voelde zo heel, onderdeel van het lichaam. Ik leek er alles mee te kunnen, er leek geen handicap meer te zijn.
    Samen met de andere arm bewoog ik mijn arm op vele manieren, harmonieus, als vanzelf
    gaand. Zoveel vrijheid, zoveel vreugde, zoveel Liefde dat door me heen stroomde.
    De groepsleden om me heen waren wel een beetje verwonderd omdat ik daar maar bleef staan, maar ze gingen niet in de weerstand. Ze voelden wat er gebeurde.

    Wordt vervolgd


    Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/qjXm6DUrel