15 keer bekeken

Hans innerlijke reis

  • donderdag 09 augustus 2018 @ 19:50
    #2
    reactie op (#1) kagib

    Op de weg van eenwording met jezelf maak je een reis door verschillende werelden. Elke wereld is een eigen werkelijkheid met eigen wensen, gedragingen, ervaringen, wachters, nachtmerries. In elke wereld vertoef je totdat je er helemaal doorheen bent gereisd. Je hebt dan alles van die wereld in je bewustzijn opgenomen. Je hebt de inhoud tot je beschikking gekregen. Het verlangen naar de volgende wereld wordt wakker. In elke nieuwe fase van je reis ben je wakkerder, lichter, concreter, liefdevoller, creatiever en vrijer dan je daarvoor was.

    Voor de poort die toegang geeft tot een nieuwe wereld staat altijd een wachter, en bij iedere wachter spant het erom.
    Op de weg van de ontvouwing van je onbeperkte mogelijkheden, zijn je ouders (en in ruimere zin: je autoriteiten, je leraren, de mensen tegen wie je opziet) de wachters die willen dat je beperkt en overzichtelijk blijft. Zij eisen (in ieder geval in jouw voorstelling) dat jij net zo wordt als zij, alsof jij hen zo de garantie kunt geven dat ze hun werk goed hebben gedaan. Zij kunnen (in ieder geval in jouw voorstelling) je ervan weerhouden om zelf in alle vrijheid te ontdekken dat jij je liefdesbron in je draagt - en dat je alleen je eigen vorm vindt als je daaruit blijft putten.
    Je kunt lange tijd vastgenageld blijven staan, zoekend naar het juiste antwoord of wachtend tot je ouders veranderen. Dan zie je je ouders niet, je ziet slechts jezelf. Je kunt ook zogenaamd doorlopen, je ouders overtroevend. Dan zie je je ouders evenmin - je doet alsof je hen niet in je hebt.

    Duidelijk en helder. Ja, je kunt pas verder als je vervuld hebt wat gezien wil worden, doorzien wil worden, wat vrijgemaakt wil worden. Dat is de wijsheid van het plan. Je verantwoordelijkheid wordt ook steeds groter maar dat kun je dan ook dragen. Minder en minder kan je verleiden, afleiden. 

    lieve zonnetjesgroet Kagib

  • donderdag 09 augustus 2018 @ 16:39
    #1

    Op de weg van eenwording met jezelf maak je een reis door verschillende werelden. Elke wereld is een eigen werkelijkheid met eigen wensen, gedragingen, ervaringen, wachters, nachtmerries. In elke wereld vertoef je totdat je er helemaal doorheen bent gereisd. Je hebt dan alles van die wereld in je bewustzijn opgenomen. Je hebt de inhoud tot je beschikking gekregen. Het verlangen naar de volgende wereld wordt wakker. In elke nieuwe fase van je reis ben je wakkerder, lichter, concreter, liefdevoller, creatiever en vrijer dan je daarvoor was.

    Voor de poort die toegang geeft tot een nieuwe wereld staat altijd een wachter, en bij iedere wachter spant het erom.
    Op de weg van de ontvouwing van je onbeperkte mogelijkheden, zijn je ouders (en in ruimere zin: je autoriteiten, je leraren, de mensen tegen wie je opziet) de wachters die willen dat je beperkt en overzichtelijk blijft. Zij eisen (in ieder geval in jouw voorstelling) dat jij net zo wordt als zij, alsof jij hen zo de garantie kunt geven dat ze hun werk goed hebben gedaan. Zij kunnen (in ieder geval in jouw voorstelling) je ervan weerhouden om zelf in alle vrijheid te ontdekken dat jij je liefdesbron in je draagt - en dat je alleen je eigen vorm vindt als je daaruit blijft putten.
    Je kunt lange tijd vastgenageld blijven staan, zoekend naar het juiste antwoord of wachtend tot je ouders veranderen. Dan zie je je ouders niet, je ziet slechts jezelf. Je kunt ook zogenaamd doorlopen, je ouders overtroevend. Dan zie je je ouders evenmin - je doet alsof je hen niet in je hebt.


    Hans Korteweg