13 keer bekeken

Hans stenen en brood

  • dinsdag 07 augustus 2018 @ 19:50
    #2
    reactie op (#1) kagib

    Het antwoord op deze verzoeking is: 'Er staat geschreven: Niet alleen van brood zal de mens leven, maar van alle woord dat uit de mond Gods uitgaat.' Dat is een uitermate radicaal antwoord. Het gaat in het leven helemaal niet om in de eerste plaats om het gevoed worden, om het voldaan zijn. Het criterium is niet of je het fysiek en gevoelsmatig gezien naar je zin hebt, maar of je aangesloten bent op de levensstroom. Leef je je leven? Daarom gaat het. Heel simpel, maar wel moeilijk om te doen na 'veertig dagen' vasten, als je toch ook wel naar een zekere persoonlijke genoegdoening verlangt.

    De tekst die Jezus citeert is afkomstig uit het Oude Testament. Daar wordt verwezen naar die andere woestijntocht, die van het joodse volk, toen het wegtrok uit Egypte, op zoek naar het Beloofde Land. De Israëlieten waren nog maar net gevlucht, of ze begonnen de vleespotten van Egypte al te missen. Ze morden. En toen zei God: 'Ik zal brood uit de hemel laten regenen.' Dat was het manna, het brood dat God geeft om de honger te stillen, het 'woord dat uit de mond des Heren uitgaat.' Dit manna kan niet bewaard worden. Je kunt het niet oppotten. Je hebt er geen beheersing over. Het komt niet op jouw moment, maar op het juiste moment. Als je van manna wilt leven, vraagt dat overgave en vertrouwen. Als het daar aan schort, komt de verleider.
    Ieder mens krijgt op zijn wordingsweg met deze verleiding te maken. Zodra je aan iets nieuws begint, kom je in de spanningsvolle leegte die eigen is aan het nieuwe. dan komt ook die stem die zegt: 'Zou je eerst niet even een kopje koffie drinken, voordat je aan het werk gaat, en nog een kopje, een hapje eten, een praatje maken, iets kopen?' Alles liever dan de stilte te verdragen en het gemis tot het einde te doorstaan.

    Spreekt voor zichzelf. Eigenlijk is het totale leven, ons bewegen, bewogen worden het gevolg van dat we niet echt innerlijk vervuld zijn. Die ware innerlijke vervulling kan dus pas komen door dat Andere door Essentie. Zolang dat niet gebeurt is, kun je verleid, afgeleid worden. 

    lieve zonnetjesgroet Kagib 

  • dinsdag 07 augustus 2018 @ 18:03
    #1

    Het antwoord op deze verzoeking is: 'Er staat geschreven: Niet alleen van brood zal de mens leven, maar van alle woord dat uit de mond Gods uitgaat.' Dat is een uitermate radicaal antwoord. Het gaat in het leven helemaal niet om in de eerste plaats om het gevoed worden, om het voldaan zijn. Het criterium is niet of je het fysiek en gevoelsmatig gezien naar je zin hebt, maar of je aangesloten bent op de levensstroom. Leef je je leven? Daarom gaat het. Heel simpel, maar wel moeilijk om te doen na 'veertig dagen' vasten, als je toch ook wel naar een zekere persoonlijke genoegdoening verlangt.

    De tekst die Jezus citeert is afkomstig uit het Oude Testament. Daar wordt verwezen naar die andere woestijntocht, die van het joodse volk, toen het wegtrok uit Egypte, op zoek naar het Beloofde Land. De Israëlieten waren nog maar net gevlucht, of ze begonnen de vleespotten van Egypte al te missen. Ze morden. En toen zei God: 'Ik zal brood uit de hemel laten regenen.' Dat was het manna, het brood dat God geeft om de honger te stillen, het 'woord dat uit de mond des Heren uitgaat.' Dit manna kan niet bewaard worden. Je kunt het niet oppotten. Je hebt er geen beheersing over. Het komt niet op jouw moment, maar op het juiste moment. Als je van manna wilt leven, vraagt dat overgave en vertrouwen. Als het daar aan schort, komt de verleider.
    Ieder mens krijgt op zijn wordingsweg met deze verleiding te maken. Zodra je aan iets nieuws begint, kom je in de spanningsvolle leegte die eigen is aan het nieuwe. dan komt ook die stem die zegt: 'Zou je eerst niet even een kopje koffie drinken, voordat je aan het werk gaat, en nog een kopje, een hapje eten, een praatje maken, iets kopen?' Alles liever dan de stilte te verdragen en het gemis tot het einde te doorstaan.


    Hans Korteweg