13 keer bekeken

Kagibs dagboek

  • maandag 14 mei 2018 @ 13:17
    #1

    29-9-93 alles weggebrand
    De nacht heeft me wel weer gedeeltelijk geheeld maar ik voel me nog zwak.
    Toch wel weer een bepaalde dood gestorven.
    Heb totaal geen verwachtingen meer over de toekomst. Ik zal gewoon mijn uiterste best doen in wat ik voel dat ik moet doen.
    Ik ben blij dat ik nog gereageerd heb op Annema. Ze heeft weer een heel eerlijk briefje teruggeschreven wat dingen weer helder maakt. Ik geef haar gelijk in dat ik nog wil overtuigen maar ik voel dat, dat nu weggebrand is en de Liefde krijgt nu meer kans tot doorstroming. Ja, en zo groeien we toch weer verder. Ik moet mijn weten wat meer loslaten en gewoon Zijn.

    Ik weet nu dat ik er nooit ben.
    Kennis is niet voldoende, wijsheid is niet voldoende, Liefde is niet stilstaand.
    Liefde is steeds in verandering en ik kan nog oneindig veel in Liefde groeien, hiermee ben ik nooit klaar.
    De Liefde kan zich oneindig verdiepen en versterken en het eindpunt zal hierin nooit bereikt worden. Ik kan slechts proberen zoveel mogelijk daarvan in mezelf toe te laten.
    Nu begrijp ik pas waarom Annema moeite met mijn woorden had. (ze is blind en we hadden intensieve uitwisseling via bandjes). Ze waren een uitdrukking van dat ik Het bereikt had en nu weet ik dat ik Het nooit bereiken kan, Het zal altijd verder gaan. 
    Dit betekent niet dat ik moet stoppen met waar ik mee bezig ben, het gaat er slechts om dat ik overbreng dat dit een momentopname is, en dat ik nog eindeloos ver van het uiteindelijk doel afzit.
    Bedankt lieve Goddelijke Vader voor deze pittige maar zeer leerzame les.


    30-9-93 bezinning
    Mijn innerlijke gevoel blijft nog hetzelfde.
    Hoe durfde ik zo hoog van de toren te blazen terwijl ik eigenlijk niets ben. 
    Relatief mag ik misschien meer weten maar in de Liefde moet ik nog zoveel groeien, oneindig ver. 
    Maar ja, deze doorbraak zorgt nu wel dat ik in een heel vreemde en moeilijke positie zit. Die sterke drijfveer om de wereld te veroveren is nu helemaal weg. Laat ik maar een gewoon leven gaan leiden, en dan zien we wel wat er van komt is nu wel heel moeilijk want ik heb alle schepen achter me verbrandt. Maar bij die psychologische test (voor vrijstelling sollicitatieplicht) hoe durf ik daar nog vol vuur te zeggen dat ik een boodschapper ben. Ik ben niemand speciaal, ik wil slechts eerlijk en liefdevol zijn naar mijn omgeving maar dat wil iedereen.

    Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/z3azJlNbKp