10 keer bekeken

Jan over de tijd afsluiting

  • dinsdag 02 januari 2018 @ 20:08
    #2
    reactie op (#1) kagib

    Het zijn echter stralingswetten die het Al beheersen! Zij voltrekken periodiek veranderingen, opdat daardoor uiteindelijk dat ene leven, dat de Liefde zelve is, zou worden verwerkelijkt, en aldus het hoogste doel van de Liefde Gods zou worden bereikt. Dwz: hoogste menswording, de vleeswording des Woords in hoogste zin.
    Het doel van de wording, het wezen van de geboorte, is leven! Daarom dient er een Goddelijke tijd te zijn, met als wezen een procesmatige verandering, waardoor het ene overgaat in het andere, steeds hoger, steeds heerlijker, voortgaande van kracht tot kracht en van heerlijkheid tot heerlijkheid.

    Zo is er dus sprake van tweeërlei dialectiek. Daar is de dialectiek die wij kennen, met haar verandering, haar oplossing van een onhoudbaar leven in de dood; de dialectiek ons zo bekend, met haar opgaan, blinken en verzinken. Maar er is ook een Hermetische dialectiek, die alleen geestelijk begrepen kan worden, en die betrekking heeft op het proces van eeuwige wording. Dat deze dialectiek er is, dat de tijd die geen dood, maar verandering is, existeert, kan gemakkelijk worden bewezen.

    Eigenlijk gaat het erom binnen de dialectiek, het opgaan, blinken en verzinken van onze wereld dat je eens genoeg daarvan hebt. Dat je je dan opent voor het ware Leven. In die Verbinding kan dus alles weggehaald worden wat tussen de ware Verbinding staat. Dan ben je eigenlijk weer terug in het paradijs maar dan zul je hier ook nooit meer uit kunnen vallen. 

    lieve warme groet Kagib

  • dinsdag 02 januari 2018 @ 17:41
    #1

    Het zijn echter stralingswetten die het Al beheersen! Zij voltrekken periodiek veranderingen, opdat daardoor uiteindelijk dat ene leven, dat de Liefde zelve is, zou worden verwerkelijkt, en aldus het hoogste doel van de Liefde Gods zou worden bereikt. Dwz: hoogste menswording, de vleeswording des Woords in hoogste zin.
    Het doel van de wording, het wezen van de geboorte, is leven! Daarom dient er een Goddelijke tijd te zijn, met als wezen een procesmatige verandering, waardoor het ene overgaat in het andere, steeds hoger, steeds heerlijker, voortgaande van kracht tot kracht en van heerlijkheid tot heerlijkheid.

    Zo is er dus sprake van tweeërlei dialectiek. Daar is de dialectiek die wij kennen, met haar verandering, haar oplossing van een onhoudbaar leven in de dood; de dialectiek ons zo bekend, met haar opgaan, blinken en verzinken. Maar er is ook een Hermetische dialectiek, die alleen geestelijk begrepen kan worden, en die betrekking heeft op het proces van eeuwige wording. Dat deze dialectiek er is, dat de tijd die geen dood, maar verandering is, existeert, kan gemakkelijk worden bewezen.

    Jan v. Rijckenborgh